— 281 — 
tusschenruimten in den ring zouden optreden, indien zij niet door 
steencellen werden opgevuld. Hoe ouder de bast en hoe verder naar 
beneden gelegen, des te meer steencellen treden in den ring op. Der- 
halve mag men van een vervangen van den primairen sclerenchyma- 
tischen ring (die uit de bastvezels samengesteld is) door den ste@n- 
cellenring (die uit de steencellen bestaat) spreken. Het is dan ook 
mogelijk, in den steencellenring van ouderen bast deze restanten van 
den primairen sclerenchymatischen ring te vinden in den vorm van 
verspreide bastvezels. 
Wij willen de conclusie van den Schrijver woordelijk citeeren: „het 
gedeelte van de schors, dat buiten den steencellenring ligt, is afkom- 
stig van dat gedeelte, hetwelk al in den jongen boom buiten den 
sclerenchymring lag (dus ook buiten de zetmeelscheede). Het gedeel- 
te van de schors, dat binnen den steencellenring ligt, kan dus niet ten 
gevolge van den diktegroei van den boom buiten den steencellenring 
gedrongen worden, mits de bast onverwond blijft” Dit laatste is vol- 
gens Schrijver van beteekenis voor de genezing van bruine-binnen- 
bastziekte en hij zegt daarover, dat „boomen, die op een voor het eerst 
in tap zijnd tapvlak ziek worden, niet zonder een of andere behandeling 
het zieke weefsel zullen kunnen afstooten”. 
GANDRUP. Over den steencellenring inde schors van Hevea. (Archief 
voor de rubbercultuur 1921, jaargang 5, p. 465.) 
w. b. 
36. Het voorkomen van melksap in de houtvaten van 
Hevea. 
In de houtvaten van Hevea is al vroeger het voorkomen van ge- 
coaguleerd melksap waargenomen (Archief voor de Rubbercultuur 1921, 
jaargang 5, No. 4). Daarbij is de veronderstelling geuit, dat deze latex 
daarin geheel zelfstandig bij overgang der parenchymatische cellen in 
de houtvaten ontstaat. 
Tegen deze laatste opvatting keert Schrijver zich en hij wil bewijzen, 
dat de latex in de houtvaten binnendringt door „een inzuigen of 
inpersen van de latex in de aan de sneevlakte grenzende vaten, wat 
vooral bij het snijden van levende takken plaats heeft”. 
Het valt intusschen gemakkelijk aan te toonen, dat in planten, die 
nooit verwond waren en die nooit met een mes in aanraking zijn 
geweest, ook melksap in de houtvaten voorkomt. Om dit te bewijzen 
kan men Schrijver aanbevelen, enkele maanden oude, uit zaden in 
potten gekweekte planten met wortels zonder verwonding te fixeeren. 
