— 310 — 
groot wordt bereid, zooals dit bijv. in de Padangsche bovenlanden 
en in sommige streken van Sumatra's Oostkust geschiedt, dan 
komt de werkwijze hierop neer, dat het gambirblad in een net, 
met grove mazen, wordt gepakt en dit geplaatst wordt in een 
cylinder van boomschors zonder bodem of deksel welke in een 
grooten pan met water geplaatst wordt en waaronder dan een 
vuur wordt gestookt. Een paar uren blijven de bladeren in den 
opstijgenden waterstroom. Ongeveer na een uur keert men de 
„kapoek’’ met haar inhoud om, zoodat de eerst bovenliggende 
bladeren onder komen te liggen. 
Is het stoomen afgeloopen, dan wordt de massa er uit genomen, 
door kloppen met een hamer of treden met de voeten uitgeperst 
en het afloopende sap opgevangen. De bladmassa wordt in een 
ander net gedaan, herhaaldelijk met water begoten, opgerold en 
met een touw vastgebonden. 
Dit pak wordt nu in een wigpers (pengampok) gebracht, waar- 
door de „getah gambir” wordt uitgeperst. Het vocht wordt met 
het reeds verkregene verzameld en verder behandeld. 
Het sap wordt in langwerpige, ondiepe houten bakken ge- 
bracht, waarin men het een nacht laat bekoelen. Ter bevordering 
der kristallisatie brengt men er een stukje gambir in, waarna den 
volgenden morgen de gestolde massa in een soort zak wordt ge- 
daan, welke op een zeef wordt geplaatst om verder uit te druipen. 
Dit uitdruipen wordt later door verzwaring van den zak bevorderd. 
Het uitvloeiende vocht „ajer kälentjong” bevat nog ongeveer 5% 
vaste stof. 
Den daarop volgenden dag geschiedt de eindbewerking; de 
massa, die nog vochtig is, wordt in bamboe cylinders tot schijven 
gevormd („tjoepak”) De gevormde koekjes zijn nu ongeveer 2 c.M. 
hoog bij 4 c. M. middellijn, het gewicht bedraagt 16—20 gram. 
Deze koekjes worden verder eenige dagen boven vuur gedroogd, 
waardoor de gambir een bruinroode kleur aanneemt. Wil men 
gambir van gele kleur hebben, dan droogt men slechts één dag bo- 
ven het vuur en vervolgens in de zon gedurende een viertal dagen. 
In dezen vorm wordt de gambir in de Padangsche bovenlanden 
en op Sumatra's Oostkust bereid. In goeniezakken verpakt men 
de koekjes, Dikwijls worden door de Chineesche handelaars deze 
koekjes weer in water opgekookt en met fijne rijstzemelen ver- 
