DAA NL TA et 
ROOVERS IN ONZE VRUHTBOOMEN. 
ST 
leder, die te Buitenzorg in ’t gelukkig bezit meent te zijn 
van vruchtboomen, en inzonderheid van fijne mangga:soorten, 
doekoe’s, djamboe bol, manggistan, sawoe manila, persimon, 
e.a, moet wel met een hartgrondigen wrevel, om niet te zeggen 
„haat’”, vervuld zijn jegens een bepaald soort roofgespuis, dat 
er zijn werk van maakt, om tijdens ’t nachtelijk duister de 
zoetste, rijpste en geurigste vruchten aan te bijten en los te 
rukken, om ze daarna meerendeels stuk te laten vallen en 
voor slechts een klein gedeelte elders op een rustig plekje te 
gaan verorberen Men behoeft waarlijk niet doordrongen te zijn 
gebleven van ’t schrikbeeld van den voedselnood der oorlogsjaren, 
om een moedwillige vernieling van genot- en voedingsmiddelen 
als de hier geschetste op de meest onvoorwaardelijke wijze af 
te keuren, daargelaten nog, dat de aan de bedoelde verkwisting 
voorafgegane diefstal reeds op zichzelf niet kan nalaten, onze 
rechtmatige ergernis op te wekken. Men bedenke slechts: bestaat 
er iets hatelijkers dan om ‘s morgens-vroeg vanuit zijn voorgalerij 
reeds te moeten constateeren, dat een aantal heerlijke vruchten, 
die men vanaf het bloesempje heeft zien opgroeien en welker 
rijpheid men sinds dagen al reikhalzend heeft te gemoet gezien, 
plotseling verpletterd, aangevreten of uitelkaar gespat op den 
grond liggen? En dat alles is ‘t werk van vernielers, die zich 
bij daglicht niet durven te vertoonen, en die ook 's nachts zelfs 
ternauwernood door eenig onwillekeurig of opzettelijk geluid 
iets van hun aanwezigheid doen blijken, struikroovers dus in 
den waren zin des woords, 
De lezer zal inmiddels begrepen hebben, dat ik hier 't oog 
heb op de vruchtenetende vleermuizen, dezelfde gauwdieven, 
die er geen been in zien, om harde pslm- of kanarie-vruchten 
hoog uit de lucht op de vrijwel qualiteitlooze Buitenzorgsche 
dakpannen te laten vallen, waardoor voor ’t oog verborgen 
