— 359 — 
kens weer om onbekende redenen onverrichterzake afdeinzende, 
om zich tenslotte als ‘t ware er bovenop te laten vallen, en de 
prooi met een paar krachtige happen los te rukken. Dit is ‘t 
critieke moment, waarvan de eigenaar van den boomgaard ge- 
bruik moet maken om zich van den roover te ontdoen, en waar- 
naar de Menadonees, naar mij verhaald werd, verlangend uitziet, 
teneinde ’t voor hem begeerenswaardige wildbraad middels een 
tusschen twee bamboe’s gehangen net te bemachtigen; dit is ook 
tevens ’t oogenblik, waarop de kostelijke vrucht ín vele gevallen 
aan de tanden van haar belager ontglipt, om dan tegen den grond 
uiteen te spatten, Gelukt 't evenwel, den geroofden buit mee te 
nemen, dan wordt deze op een rustig plekje, dat vele weken ach: 
tereen als zoodanig dienst kan doen, ten deele afgekloven en voor 
de rest weggeworpen, Later in den nacht daarentegen worden 
vele vruchten op de groeiplaats zelve verorberd, zelfs ook zonder 
van te voren van den boom te zijn losgerukt. 
Betreffende de voortplanting mocht ’t mij nog niet gelukken, 
vaste tegels te vinden, behalve deze ééne, dat de wijfjes telken- 
male slechts één enkel jong ter wereld brengen; bij de insecten- 
eters is 't getal 2 daarentegen niet zeldzaam. Een bepaalden 
voortplantingstijd, zooals wij dien bij de meeste vogels, ook op 
Java, met vrij groote standvastigheid telken jare opmerken, hou- 
den de vleerhondjes er naar ’t schijnt niet op na; althans ík vond 
van Cynopterus marginatus subadulte jongen in de maanden: Maart, 
Juni en Augustus; bijna voldragen embryonen in: Juni, Juli en Au- 
gustus, en embryonen van 1 à 2 c.M. lengte zoowel in Maart als 
in Juni, terwijl ik uit de 8 niet-genoemde maanden geen opgaven 
bezit, doordat mij in die maanden toevalligerwijs nog in 't geheel 
geen vleerhondjes in handen zijn gevallen; een veel ruimer aan- 
tal waarnemingen en cijfers zal dus noodig zijn, om den juisten 
gang van zaken in ’t intieme leven der vleerhondjes te weten te 
komen en ook om met eenige nanwkeurigheid den duur der 
zwangerschap te kunnen vaststellen, Uit de door mij gevonden 
cijfers, hoe lacunair zij mogen zijn, meen ik desondanks voor- 
loopig reeds te kunnen besluiten, dat de vrouwelijk vleerhondjes 
levenslang onafgebroken (uitgezonderd in hup jeugd) onder de 
zorgen van ’t moederschap gebukt gaan, welke bijzonderheid 
(aangenomen dat mijn conclusie juist is) alsdan beschouwd zal 
