— 367 — 
tegenstelling met de rat, met beide kaken toe en drukt de prooi 
daarbij dus schuin omlaag.- In de tweede plaats zal ’t ook wen- 
schelijk zijn, de slagwijdte der klem te vergrooten, en wel niet 
alleen, omdat ’t lokaas hier (een sawoevrucht) aanzienlijk volu- 
mineuzer is dan in de rattenklem (een stukje copra), maar ook 
omdat een gevleugeld dier veel méér kans heeft, om nog juist 
aan den „sterken arm” te ontglippen dan zulks met een voet- 
ganger, zooals een rat, ’t geval pleegt te zijn. - En ten slotte zal ‘t 
eveneens nuttig zijn, profijt te trekken van ’t groote trefbare op- 
pervlak, dat de vlieghuid der Chiropteren ons biedt, en wel bijv. 
door aan den staaldraadbeugel der klem een aantal scherpe 
grijptandjes aan te brengen; ik ben er n.l. van overtuigd, hoewel 
ik ’t niet bewijzen kan, dat tijdens de proefneming menig vleer- 
hondje mij is ontgaan, doordat ’t slechts bij een vleugeltop door 
de klem gegrepen is geworden en zich vervolgens gemakkelijk 
daaruit los heeft weten te rukken. 
Waar is nu de vindingrijke Amerikaan, die de vereischte con- 
structieverbeteringen uitdenkt en na de noodige proeven te hebben 
genomen den ondernemingsgeest bezit, om een speciale vleer- 
hondjesklem in den handel te brengen? Indien men bedenkt, dat 
er reeds sinds tallooze jaren voor nagenoeg alle schadelijke 
zoogdieren der U. S, zeer ingenieuze vangapparaten bestaan, dan 
kan ’t niet anders dan onze verwondering baren, dat de (Ame- 
rikaansche) Phillippijnen nog steeds voor zoover mij bekend, van 
een middel tot opruiming van Cynopterus-soorten zijn verstoken 
gebleven! 
W. C. VAN HEURN. 
