a Wd me 
Over de bemesting in de overige aardappelcentra van Java 
kunnen we kort zijn. 
Bij Sindanglaja — Patjet heeft geen directe bemesting van het 
aardappel-gewas plaats. Op de sawah-terreinen wordt nimmer 
eenige bemesting gegeven. Op de tegallan-gronden, waar de 
aardappels altijd na kool geplant worden gedurende den regen- 
tijd, krijgt alleen de kool een bemesting, gewoonlijk bestaande 
uit geiten- of schapen-mest, vermengd met dedek (rijstzemelen). 
Het aardappel-gewas moet dan profiteeren van de nawerking 
der koolbemesting. 
Op de Pengalengan-hoogvlakte past de inlandsche bevolking, 
voor zoover mij bekend, bij aardappels nog geen bemesting toe, 
De reden hiervan is vermoedelijk, dat de grond nog geen oude 
cultuurgrond en derhalve nog niet „uitgeboerd” is, 
In het Tjikadjangsche zien we vaak bemesting met stalmest of 
desavuil toegepast, gewoonlijk echter slechts in geringe hoeveelhe- 
den, daar de veestapel zeer onvoldoende is. De slechte groei der 
niet-bemeste velden toont hier voldoende aan, dat zonder goede 
bemesting de aardappel-cultuur hier ten ondergang gedoemd is, 
Bij Madja (Cheribon) en ook in de enkele aardappelplantende 
dessa’s boven Koeningan (o.a. dessa Dawoan), alle dus gelegen 
tegen de hellingen van den Goenoeng Tjerimai, vinden we zeer 
aparte bemestingsmethoden. Op de tegallan-stukken in het berg- 
terrein, waar altijd geheel vlak wordt geplant op smalle kotaks, 
bezigt men een typische soort groenbemesting, nl. afgesneden 
dadapblad, dat vóór het opwerpen der kotaks wordt uitgespreid 
en daarna met aarde wordt bedekt. Omgerekend per bouw, bezigt 
men ongeveer 500 picol dadap-blad. Bij het planten (met pootstok) 
geeft men dan nog gewoonlijk in het plantgat wat dierlijke mest. 
Op de sawah-stukken bij Madja is de bemesting anders. Hier 
wordt nl. de mest gegeven als overbemesting, wanneer de planten 
reeds opgekomen zijn, dus bijna 3 weken na het planten. Als 
mest bezigt men een mengsel van geiten-mest, dedek, asch en 
zoo mogelijk ook wat zwavelzure ammoniak (vermoedelijk uit 
de riettuinen „verkregen”). Het mestmengsel wordt op de lage 
rugjes tusschen de planten uitgestrooid en vervolgens door een 
lichte aanaarding bedekt, 
In ‘het Diëng-gebergte bezigt de bevolking voor aardappels 
