es 
der aardappels en den invloed van cultuurmethoden op de meer- 
dere of mindere aantasting door dit kevertje, leverden tevens 
gelegenheid om over dit bemestings-vraagstuk enkele oppervlak- 
kige gegevens te verzamelen. Nagegaan moest worden den invloed 
van verschillende bemesting op Epilachna-schade en met kleine 
toevoegingen werd deze proef tevens benut als voorloopig be-= 
mestingsproefje, 
Als terrein werd gebezigd een stuk grond, vroeger geregeld 
beplant met aardappels en djagoeng, en dat alleen het laatste jaar 
braak had gelegen. In het geheel werden aangelegd 36 proefvakjes, 
elk van 104 M, van elkaar gescheiden door diepe gootjes 
van 50 cM. breedte. Het plantverband bedroeg in de rij 25 cM., 
tusschen de rijen 50 cM., zoodat er dus per vakje 8 X 38 — 504 
poters gebezigd werden. De plantwijze was de overal in de streek 
gebruikelijke, nl. op of liever gezegd onder ruggen, met wieden 
plus licht aanaarden na 3 weken en sterk aanaarden 5 weken 
na het planten. Naast elkaar werden vergeleken: 9 proefvakjes 
met N., 9 id, met NHP, 9 met'N + P+ K, 5 onbemest en 4 
met stalmest. Voor N. werd gebezigd zwavelzure ammoniak en 
wel per plant 6 gr, dus per bouw + 5 picol, of omgerekend 
op het gebruikelijke plantverband van 62431 c.M. 3 picol per 
bouw. Voor P, werd gebruikt enkel superfosfaat, per plant 6 gr, 
dus per bouw normaal plantverband 3 picol, Voor K, werd ge- 
bezigd zwavelzure kali (met 42% K.); gebruikt werd per plant 
2 gram, dus per normaal plantverband 1 picol per bouw. De 
stalmest-bemesting was per vakje 1/4 pikol, of per bouw 250 picol. 
Door een misverstand werden bij een deel der vakjes de poters 
wel en bij de overige niet „gerompest'’’, d.i, van spruiten (uit- 
loopers) ontdaan, wat dus het aantal gelijksoortige parallel-vakjes 
tot de helft terugbracht. 
Uitgeplant werd een witvleezige soort van een der Europeesche 
kweekers, de gebruikte bibit was reeds vrij oud, Geplant werd 
op 23 Maart 1922, het gewas werd afgestorven geoogst op 
9 — 12 — 14 Juni, dus op een leeftijd van 78 — 83 dagen. 
Epilachna-schade kwam op alle vakken in geringe mate voor, 
Bladrol trad sporadisch op. Vrij ernstige schade werd ondervonden 
door Macrosporium-aantasting, vooral ernstig op de slecht groei- 
ende vakken (O, N en S, zie hieronder). 
