BRK 
met poters zonder spruit; ook het percentage kriel is bij eerst- 
genoemde hooger. Laatstgenoemde methode, algemeen bij de 
bevolking in het Lembangsche in gebruik, schijnt dus inderdaad 
de juiste wijze van behandeling te zijn. 
Zekere conclusies inzake het „rompês” vraagstuk mogen m. í, 
uit ons proefje niet getrokken worden, daar de gebruikte bibit 
reeds vrij oud en de spruiten dus in minder goede conditie waren. 
De proef diende nog eens herhaald te worden met poters van 
normalen ouderdom, met korte stevige spruiten. 
Het vraagstuk is vooral een nader en beter onderzoek waard, 
daar het planten met spruit algemeen in gebruik is in Holland 
en Frankrijk bij de teelt van vroege aardappelen (,„muisjes’””) ; hier 
is het doel v.n.l. het verkrijgen van een vroegeren oogst, doch 
het zou natuurlijk mogelijk zijn, dat een ook daar voorkomende 
geringere oogst-hoeveelheid tenslotte een minder goede finantieele 
totaal-uitkomst der gebruikelijke methode oplevert. Nu men in 
Holland ook voor de late aardappels het uitplanten met spruit 
gaat propageeren, is ook daar een onderzoek naar dit vraagpunt 
zeker op zijn plaats. 
P. VAN DER GOOT. 
