a OI aan 
zooals b.v. het laten verhongeren der aaltjes door minstens 2 
jaren lang niets te planten. Ook wisselbouw met andere planten, 
b.v. graanvruchten en Leguminosen is niet in elk geval mogelijk. 
Ook kan men de ziekte praktisch niet bestrijden, door slechts 
zulke gronden te gebruiken, die voor het wortelaaltje minder 
geschikt zijn. In ’t algemeen kan gezegd worden, dat lichte 
gronden gunstig zijn voor het wortelaaltje, zware gronden 
ongunstig. Maar het zijn juist ook de lichtere gronden, die voor 
de aardappelcultuur bijzonder geschikt zijn en niet de zware. 
Daarentegen kunnen dikwijls bemesting en zorgvuldige grond- 
bewerking succesvol zijn. 
Volgens mondelinge mededeeling van een Europeeschen 
aardappelplanter in Lembang zou hij de ziekte bestreden hebben, 
door fijngewreven zwavel op den bodem te strooien zooals 
tegen schurft. Het is wel mogelijk, dat het door oxydatie 
ontstane zwavelzuur de wortelaaltjes doodt, maar dit is nog niet 
bewezen, en nauwkeurige onderzoekingen en proeven zouden 
noodig zijn, voordat men over de waarde dezer bestrijdingswijze 
een oordeel vellen kan. | 
Van groot belang is echter een nauwkeurige contrôle van de 
bibit toe te passen, en deze is goed uit te voeren, daar de 
aangetaste knollen meestal gemakkelijk te herkennen zijn. Het 
spreekt van zelf, dat door aaltjes aangetaste knollen niet als 
bibit mogen gebruikt worden, daarom raadt LORETT aan nieuwe 
poters slechts uit volkomen onaangetaste districten te gebruiken. 
Dat de aaltjes behalve door geinfecteerde planten ook door 
water, aan werktuigen vastklevende aarde en door dieren en 
den mensch verspreid worden, is een bekend feit, waarmede bij 
een doelmatige bestrijding rekening te houden is. 
Ook MILBRATH (No, 7) wijst op het gevaar van verspreiding 
der aalties door de aangetaste knollen. Deze schrijver deelt 
verder mede, dat in een aardappelknol 1000 tot 6000 wijfjes 
van Heterodera aanwezig kunnen zijn. Veronderstelt men, dat 
ieder wijfje gemiddeld 300 eieren produceert (het kunnen zelfs 
over de 500 zijn) zoo levert 1 knol met 5000 wijtjes 1.500.000 
jonge aaltjes. De ontwikkeling van ei tot ei is zeer kort, onge- 
veer 4 tot 5 weken en verscheidene generaties treden dus in 
een jaar op. 
