ee H40 — 
dat de inwendige kiemconditie's niet optimaal zijn. Dientenge- 
volge zal een grooter of kleiner aantal zaden langzamer kiemen 
dan hun vitaliteit toestaat, Zelfs kan aldus kieming geheel ach- 
terwege blijven. 't Gevolg van bedoelde vertraging zal zijn, dat 
in de kiemkromme een aantal zaden van links naar rechts ver- 
schuift, waardoor de kromme naar rechts uitgerekt, dus scheef 
danwel scheever wordt. Een voorbeeld zij hier ontleend aan het 
werk van Dr, GEORG DERLITZKI. 1) Men zie de volgende tabel. 
Daarin is een lijn getrokken, die de punten (tijdstippen) ver- 
bindt, waarop in de verschillende kiemproeven 25 pCt, der 
zaden gekiemd is. Haar verloop toont aan, hoezeer bij onvol- 
doende narijping dat punt der kiemkromme naar rechts ver- 
schoven is. 
Kiemproeven bij 200C, van Stubes roode Schlanstedter zomer- 
tarwe. 
Kiemprocenten na ... . dagen. 
858 A 
SE 
5E 
zee sr 56.7 8D 10 1 12 13 15 19 2E 
E85 
4 7 9 9 12 17 20 22°24|28 29 30,40 47 OS TOU 
3 6 9 12 13 15 19 22 24|26 28 29 35 42 59 69 80 90 
3wi2-5 "8 12 17 22 25127 31 52 34 39 37 A1 GAN 
4 
3 
91529155: 35 47 4548 50 54 58 63 70 79 90m 
19[44 60 75 82 87 BB 89 90 O1 92 7 Sn 
Een goed voorbeeld hiervan vindt men in het werk van 
H. A. JONES over Acer saccharum MARSH 2). Hij toonde aan, dat 
bij de narijping van het zaad dezer soort de physiologische 
(niet de morphologische) opbouw van de kiem voltooid wordt, 
terwijl de veranderingen der zaadhuid geen gewicht in de schaal 
1). „Untersuchungen über Keimkraft und Triebkraft und über den Ein- 
fluss von Fusarium nivale”, Habilitationsschrift (Gieszen), Merseburg, 1917. 
2). „Physiological study of Maple seeds” Bot. Gaz, Vol. LXIX, 1920, 
pp. 127-152, 
