== HR 
Uit de tabel blijkt, dat voor elke zaadsoort afzonderlijk het 
beginpunt der kiemkromme bij verschillende temperaturen op zeer 
verschillende tijdstippen valt. Tevens ziet men eruit, dat er voor 
het beginpunt der kieming een minimum-, een maximum- en 
een optimumtemperatuur optreedt. 
Het is duidelijk, dat in deze gevallen het effect der tempera- 
tuur in hoofdzaak is een wijziging in de snelheid van de chemi- 
sche reactie's in de kiem. 
Een meer gecompliceerd voorbeeld vinden we in het werk van 
DR. GEORG Drvuirzki !). Het is weergegeven in het volgende 
staatje, 
Giessener Wintergerst | 2c. 
Tijdsverloop |[S Kiemprocenten na . [ZE Kiemprocenten ha. 
. SE Si 
van snit tot [|_ dagen en dagen 
EE ede dede Toke Sd 97 HIB 
en! EE 
Beken e10, 31, 54-61 688 0 9164 92 97. 98 
Ted E30 50 68 78 8285 68 98 100 
te 85 93 97 810 67 99 
Men ziet dat 5 à 6 weken na den snit de kieming bij lagere 
temperatuur een veel gunstiger verloop heeft dan bij hoogere tem- 
peratuur. Is het zaad echter reeds flink nagerijpt (na 11 weken), 
dan heeft de kieming een sneller verloop bij hoogere temperatuur. 
Men moet zich dezen gang van zaken op de volgende wijze denken. 
Verhooging van temperatuur heeft natuurlijk (zonder meer) 
sneller verloop der chemische kiem-reactie’s tot gevolg. Even- 
wel heeft tegelijkertijd de hoogere temperatuur bij niet-nagerijpt 
zaad een zoodanigen invloed op de inwendige kiem-conditie’s 
(hoofdzakelijk in de zaadhuid zetelend), dat door onvoldoende 
stofuitwisseling tusschen kiem en buitenwereld (water, opgeloste 
stoffen, gassen, enz) die chemische reactie's ten deele verhinderd 
worden met het gevolg, dat de kieming toch een langzamer 
verloop heeft dan bij lagere temperatuur. Hoe meer het zaad 
narijpt (hoofdzakelijk verandering der zaadhuid), hoe meer die 
hinderende invloed der hoogere temperatuur (op de inwendige 
“1 toe, cit. 
