4 AD Sen 
Wat is de beteekenis van het noemen van genera als Hydnum, 
Boletus, Marasmius, enz. onder toevoeging van een beschrijving van 
het genus, zonder iets naders over het gebruik van bepaalde 
soorten te vermelden? Dat alle Boletus-soorten en Lycoperdaceeën 
(in de omgrenzing van het artikel) goede eetbare soorten zijn, 
zou ík niet gaarne op mijn verantwoording willen nemen. Voor 
Scleroderma is deze bewering al heel stout, dit genus behoort 
trouwens niet eens tot de Lycoperdaceae. Volvaria esculenta BRES. 
is niets anders dan een synoniem van Volvaria volvacea (Burr) 
FR, Het is wel interessant, dat deze soort ook op de Philippijnen 
als eetzwam zulk een belangrijke plaats inneemt. Zelf geproefd 
heeft de schrijver de soort waarschijnlijk nooit, want wat hij van 
de smaak vertelt is geheel onjuist. Wat weer aan het slot van het 
hoofdstuk over de eetbaarheid van Volvaria in het algemeen wordt 
gezegd, lijkt naar niets, de auteur zal daarvoor eens een paar 
Europeesche werkjes dienen te raadplegen. Aan de belangrijke 
termietenzwam worden twee regels gewijd, terwijl de soorten 
van het genus Coprinus buitengewoon uitvoerig besproken wor- 
den. De bewerking is geheel uit een andere publicatie overge- 
nomen en is niet in overeenstemming met de rest van het artikel, 
Vermeldenswaard is zeker, dat de Philippino's ook Lepiota- en 
Psalliota- (als Agaricus vermeld) soorten eten. In dit opzicht zijn 
ze de Inlanders hier dus vooruit. 
Wij willen het hierbij laten, hoewel nog veel meer op te mer- 
ken, maar vooral aan te merken valt. De geheele bewerking van 
dit hoofdstuk brengt groote teleurstelling. De inlandsche namen 
ontbreken grootendeels. 
De gedeeltelijke mislukking van het artikel is echter verklaar- 
baar, wanneer men bedenkt, dat een phytopatholoog nog geen 
mycoloog is, Dit wordt maar al te dikwijls over het hoofd gezien. 
C. VAN OVEREEM. 
„re ep en EN 
