— 496 — 
er op Java streken geweest, waar de kruising met het grootere 
vee succes had. Doch dan werkten hier verscheidene factoren 
samen, nl. een betere voedering met de kruising. Waar deze 
betere voedering achterwege bleef, had ook de kruising geen 
resultaat. 
Twee streken zijn nu te onderscheiden, waar die betere voe- 
ding plaats vond, nl. die, waar nog voldoende weide beschikbaar 
was, en die, waar het vee in hoofdzaak voor transportdiensten 
wordt gebruikt, 
De karrenvoerders zijn niet de minst welgestelden onder de 
inlandsche bevolking, een bewijs, dat het bedrijft loonend is, dat 
dus voldoende betaald wordt voor de arbeids prestatie van het 
trekvee, Waar dus hier de veehouderij op zich zelf loonend werd, 
vond ook vanzelf een betere verzorging plaats en een betere 
voeding, gewoonlijk stalvoeding met opzettelijk daarvoor ge- 
kweekt groenvoeder (maïs). Maar dit geeft geheel een bevestiging 
van de hiervoor ontwikkelde theorie, 
Hoe is het echter gesteld met de verdeeling van het vee over deze 
twee gebruiksgroepen: transport en landbouw ? Men vindt op Java 
ongeveer 3 millioen runderen en ruim 2 millioen buffels. Deze 
laatste worden bijna uitsluitend gebruikt voor landbouw werk- 
zaamheden en van de runderen zeker de grootste helft. Tran- 
sportvee vindt men op groote schaal alleen in de suikerstreken. 
En daarom is ook alleen in die streken succes te verwachten 
van stalvoedering met aangeplant groenvoeder. ‘t Zelfde geldt 
natuurlijk ook waar, zooals in sommige bergstreken met veel 
tabakscultuur, het vee wordt gehouden om de mest. Evenwel 
vindt men daar ook weer minder fokkerij. Mager vee wordt 
opgekocht in de vlakte op stal half gemest en van de hand gedaan. 
Hieruit volgt, dat ’t grootste gedeelte van het vee wordt ge- 
houden onder omstandigheden, welke niet toelaten een betere 
voeding te verzekeren door aanplant van groenvoeder en stal- 
voedering. Voor de meeste streken zal alzoo verbetering der 
bestaande weiden het belangrijkste werk zijn. 
Nu verkeeren deze hier in de gelukkige omstandigheid, nog 
onverdeeld bezit te zijn van de inlandsche gemeente. Waar aan 
de gemeente nog een zeer groote rol moet worden toebedeeld 
in de verdere ontwikkeling van den landbouw, ís de weiland- 
