— 598 — 
P,05 (HCI) 0.014 0.012 
K20 (HCI) n.b. 0.022 
P,05 (citroenz.) 0.006 0.005 
K,0 (citroenz.) n b. 0010 
N 0.078 0.055 
Organische stof nb. 122 
Evenmin als op de mergelleemen en -kleien, zullen: op den 
rantjaminjak naar de meening van schrijver dezes, gegrond op 
dezelfde motieven welke bij de beoordeeling dier leemen hebben 
gegolden, met agavecultuur bevredigende resultaten worden 
verkregen. Toch heeft laatstgenoemde grondsoort voor landbouw 
in het algemeen op de eerstgenoemde veel voor. In de eerste 
plaats hebben de rantjaminjaks naast hun slechte physische 
eigenschappen althans deze goede eigenschap, dat zij bij een zeer 
bepaald vochtgehalte mooi gekruimeld en vrij gemakkelijk be- 
werkbaar zijn („vochtkruimeling”), een eigenschap, welke de 
zware mergelgronden missen. Verder is de mogelijkheid om den 
grond te verbeteren bij den rantjaminjak, dank zij zijn over 
het algemeen meerdere diepte, grooter dan bij den mergelgrond- 
neigt hij praktisch niet tot afschuiving en tenslotte komt hij op 
betere terreinen voor. 
Toch moet deze grondsoort tot onze allerslechtste bouwgron- 
den worden gerekend en het mag zeker gelukkig heeten, dat 
zij in haren typischen vorm in den regel zeer gemakkelijk op 
het oog is te herkennen. Zij bestaat nl. aan het oppervlak, z.a. 
geen andere grondsoort ten onzent, uit een grijs- tot blauw- 
zwarte klei, welke rijk is aan witte of grijswitte, noot- tot vuist- 
groote niervormige kalkconcreties naast ronde ijzerconcreties 
ter grootte van hagel of erwt. Deze zwarte klei rust bij de 
autochthone vormen op een bleek- tot bruingele, vette leem, 
terwijl zij bij de allochthone vormen dikwijls uit dikke lagen 
van bedoelden zwarten grond bestaat zonder eenige profieldif- 
ferentiatie. 
. De Allochthone grondsoorten, 
Zijn deze allochthone gronden ontstaan uit één enkele autoch- 
thone grondsoort (monomikte gronden), dan hebben zij in hoofd- 
zaak dezelfde eigenschappen als die autochthone vorm. Meestal 
