ze 
— 559 — 
verschillen zij landbouwkundig hiervan alleen door hun grootere 
diepte en door hun hooger gehalte aan plantenvoedingsstoffen, 
tengevolge van hun in den regel hooger organische stofgehalte. 
Allochthone gronden als hier bedoeld vormen in het Sragensche 
de voornaamste grondsoorten der aan den voet van den Merapi 
en van den Lawoe gelegen afzettingsgebieden (accumulatiege- 
bieden). 
Hebben meerdere grondsoorten tot de vorming van een 
allochthonen vorm (polymikte gronden) bijgedragen, dan worden 
de eigenschappen dezer menggronden bepaald door de hoeveelheid 
en de eigenschappen van elk der grondsoorten, waaruit zij zijn 
ontstaan. Als voorbeelden hiervan zullen wij hier alleen bespreken 
de voornaamste menggronden van het Sragensche laagland, nl. 
in de eerste plaats den met veel Merapiasch vermengden rantja- 
minjak, verbreid voorkomende in de westelijke helft van dit laagland, 
vooral westelijk en noordelijk van de Solorivier en in de tweede 
plaats den met veel Lawoemateriaal vermengden rantjaminjak, 
welke vaak wordt aangetroffen in die laagten van het rantjaminjak- 
heuvelland, welke tusschen den Lawoevoet en de Solorivier zijn 
gelegen. 
In het geval dat een rantjaminjak of mergelleem gemengd 
is met veel Merapiefflaten, is de aldus samengestelde menggrond 
lichter en vooral rijker dan de zuivere rantjaminjak. Duidelijk 
blijkt dit b‚v. uit een vergelijking van de volgende gegevens van 
zoo'n menggrond uit het Sragensche met die van een zuiveren 
rantjaminjak z.a. zij hiervoor zijn opgegeven. 
Textuur: 
Doorl. No. Grind Zand Stof Lutum. 
>2 mM. 2—0.05 mM. 0.05—0.005 mM. <0.005 mM. 
8549 0 16 32 52 
Atterbergsche consistentiecijfers. 
| | Í 
Vloei- | Uitrol- | Plasti- | Hecht- | Kleef- Bewerk- 
grens | grens | citeit | grens | grens | Surplus, paarnh. 
ETE EE f ik 
Omslag- | Max. water- 
punt | voorraad. 
EE 31 EI me é la) 34 
