— 561 — 
Consistentiecijfers : 
Vloeigrens (watercapaciteit) 25 28 
Uitrolgrens — — 
Plasticiteit — — 
Hechtgrens — 23 
Kleefgrens — 42 
Surplus — L 14 
Bewerk baarheid — — 
Omslagpunt (hygroscopiciteit) 1 8 
Maximum watervoorraad 24 20 
Ofschoon onder overigens dezelfde omstandigheden hooger 
dan die van den Merapigrond, is de watercapaciteit der Keloet- 
aschgronden, zooals het hierboven opgegeven cijfer voor de 
vloeigrens aanwijst, toch nog laag. Door den vrij hoogen 
grondwaterstand in de lagere Keloetterreinen, zijn laatstgenoemde 
gronden hier echter meestal, in tegenstelling met den Merapi- 
grond, zelfs in den droogsten tijd, toch nog goed van water 
voorzien. De planter noemt ze daarom dan ook „nat”. t) 
Behalve dat nu de Keloetaschgronden in het algemeen physisch 
zeer goed zijn, zijn zij, stikstof buiten beschouwing gelaten, boven- 
dien buitengewoon rijk aan plantenvoedingsstoffen. Immers bestaan 
zij hoofdzakelijk uit practisch nog onverweerde efflaten, waarvan 
het grootste gedeelte uiterst gemakkelijk verweert. De voornaamste 
bestanddeelen dezer efflaten zijn n.l, het zeer gemakkelijk 
aantastbare basische kalk-, kali- en phosphorrijke vulkanisch 
glas en de eveneens snel verweerbare ultrabasische plagioklaas. 
De moeilijker verweerbare „donkere mineralen”, hier bestaande 
uit augiet, hypersteen, soms een enkel hoorenblendekristal en 
erts, komen in de lagere Keloetaschgronden in veel geringere 
hoeveelheden voor. In overeenstemming hiermede is dan ook 
het gehalte dezer gronden aan plantenvoedingsstoffen, za. uit 
het volgende staatje blijkt, zeer hoog nl, 
1). M. W. SENSTIUS: Beschrijving der koffiegronden. Verzamenlig van ver- 
handelingen omtrent hetgeen bekend is aangaande den grond van Nederlandsch 
indië en zijn gebruik in den landbouw. Soerabaja 1916 pag. 53. 
Teysmannia, afl. 12, 3 
