was 't geval met de uit Wageningeii ingezonden rogge- 

 plantjes, die aanvankelijk groen waren. 



Het roode celsap is voor het leven der planten niet 

 zonder belang. Stahl toch heeft aangetoond dat rood 

 gekleurde plantendeelen, wanneer zij door de zon beschenen 

 worden, eene hoogere temperatuur aannemen dan de niet 

 roode deelen. Het « bladrood » absorbeert nl. warmte; en 

 de plant bezit dus in deze kleurstof een middel om de levens- 

 processen (assimilatie, ademhaling, transpiratie) tot grooter 

 intensiteit te brengen dan anders bij de heerschende tempera- 

 tuur der lucht mogelijk zou wezen. Daaruit laat zich 

 dus verklaren dat het bladrood bepaaldelijk optreedt én 

 wanneer de bouw der plant maakt dat de levensverrichtin- 

 gen niet zeer krachtig verloopen, én wanneer de uitwendige 

 omstandigheden voor het tot stand komen dier levensverrich- 

 tingen niet bijzonder gunstig zijn. 



De lage temperatuur van de eerste dagen van October 

 moest natuurlijk de assimilatie en de verdere levensverrich- 

 tingen der roggeplantjes vertragen; en de plantjes verweer- 

 den zich tegen dien ongunstigen invloed door de vorming 

 van het warmte absorbeerende « bladrood ». Dat nu som- 

 mige roggeplanten geheel groen bleven, en andere slechts 

 gedeeltelijk rood werden, terwijl de ons gezonden Schlan- 

 stadter rogge geheel rood werd, is dus volkomen in over- 

 eenstemming met het feit dat deze bladgroenarme plantjes, 

 die reeds in normale omstandigheden zwak moesten assimi- 

 leeren, veel meer behoefte aan « bladrood » hadden dan 

 planten met eene normale bladgroenvorming. 



Plantendeelen, die door de inwerking van parasieten in 

 abnormalen toestand verkeeren, worden vaak rood. Men 

 denke aan hulstbladeren, waarin het vlieglarfje van Phyto- 

 myza Ilicis mineert, aan pruimebladeren, in welke het 

 rupsje van Lyonetia Clerhella leeft : rondom de gangen, 



