door (leze larven iii de bladeren uitgegraven, vormen de 

 cellen van hel bladmoes roode kleurstof. Zoo ontstaat ook 

 « bladrood » in boschbes- en Alpenroosbladeren, aangetast 

 door cene z^am van 't geslacht Eirobasidlum, en dikwijls in 

 perzikbladeren, lijdende aan « krulziekte », welke kwaal 

 A\ordt teweeg gebracht door de zwam Exoascus deformans. 

 Hot zou niet moeilijk zijn, nog een groot aantal gevallen te 

 vermelden, waarin het o^ttreden van « bladrood » regel is of 

 althans veelvuldig voorkomt bij het aanwezig zijn van een' 

 l)arasiet in eenig plantendeel. — In al die gevallen verde- 

 dedigt zich de plant a. h. w. door de vorming van « blad- 

 rood » tegen de uitwendige invloeden, die nadeelig op haar 

 inwerken. Misschien speelt deze stof nog eene andere rol 

 ten nutte van de plant, nl. deze : dat zij het bladgroen voor 

 ontleding bewaart. 



L'it onderzoekingen van Overton (« Pringsheim's Jahr- 

 bücher für wissenschaftliche Botanik », 1899, Bd. XXXIV, 

 bl. 171 enz.) blijkt dat het optreden van de roode kleurstof 

 in nauw verband staat met den suikerrijkdom van 'tcelvocht; 

 deze laatste nu kan van zeer verschillende omstandigheden 

 afhangen, o. a. van de temperatuur. Wanneer in het vroege 

 voorjaar de bladeren van vele planten rood zijn, is te zelfder 

 tijde het suikergehalte van het celvocht zeer hoog; wanneer 

 dan later de tempei'atuui' der lucht blijvend stijgt, daalt de 

 concentratie der suiker in 't celvocht, daar een gedeelte 

 ervan in zetmeel wordt omgezet; — te gelijker tijd vermin- 

 dert de roode kleur der bladeren en treedt de groene kleur 

 meer O]) den voorgrond. ■ :• . 



Men weet verder dat de aangegeven veranderingen, die 

 eene meerdere of mindere concentratie van de suiker 

 in 't cfdvocht ten gevolge hebben, op fermentwerkingen 

 berusten: en zoo berust het ontstaan van het roode celvocht 

 ten .slotte ook oj) fernientwerkingen. Evenwel is omtrent 



