— 18 — 



sporen te bestaan , doch de kiem kracht van deze was zeer gering. 

 In den loop van het vorige jaar ontvingen wij nogmaals van 

 D"" Van der Zande een monster toegestuurd ; doch ditmaal 

 hleek de kiemkraclit zeer groot en wij waren hierdoor in 

 staat uit te maken, dat het sporen waren van z. g. « bedekte 

 gerstebrand » {VstUaoo tecta Hordei J -Vstilago Jetisenii 

 Rostr.) — Het spreekt van zelf dat kiemkrachtige brand- 

 sporen als meststof niet slechts nutteloos zijn; doch wanneer 

 zij worden uitgestrooid op land, waar graan gezaaid wordt, 

 groote schade kunnen veroorzaken, en dat voor de toepassing 

 van deze « nieuwe meststof » dus zeer gewaarschuwd moet 

 worden. Bovendien wordt echter deze stof ook gebruikt 

 om, met meel gemengd, aan het vee als voedsel te geven. 

 Of nu met vele brandsporen verontreinigd meel schadelijk 

 voor het vee kan zijn of dat het altijd onschuldig is, is nog 

 steeds niet zeker uitgemaalvt. Zie een opstel van Prof. 

 Ritzema Bos, getiteld* Over het ontstaan van giftstoffen in 

 plantendeelen, die door parasitische zwammen zijn aangetast 

 of door andere oorzaken zich niet normaal konden ontwik- 

 kelen » in « Hygiënische bladen », 1901, N° 1, 2 en 3). 

 Voorloopig schijnt het ons nog raadzaam, het gebruik van 

 door brandsporen sterk verontreinigd voedermeel af te 

 raden. 



Uit 's Heer Arendskerke werden ons gerstearen toege- 

 zonden, die insgelijks aan bedekten gerstebrand (f/6-^ï7a.^o tecta 

 Hor dei) leden. Daar bij deze ziekte de kaf j es grootendeels 

 bewaard blijven, en alzoo de zwarte brandsporenmassa door 

 kafjes omhuld blijft, werd deze gerstebrand beschouwd als 

 te zijn « steenbrand » (in de woonplaats van onzen corres- 

 pondent « pop » genoemd), welke brandsoort echter alleen 

 bij tarwe voorkomt. (Vgl. Ritzema Bos, « Ziekten en 

 Beschadigingen der Landbouwgewassen », 2^ druk, bl. 

 75-90). 



