— 31 — 



De ziekte kan veel schade veroorzaken doordat de aan- 

 getaste peulen weinig en slecht ontwikkelde boonen vormen. 



Worden de boonen, door de peul heen, reeds op zeer 

 jeugdigen leeftijd aangetast, dan komt er niet veel van hen 

 te recht ; maar geschiedt het eerst later, kort voor de rijpheid, 

 dan worden de boonen geheel normaal en ook voor ontkie- 

 ming geschikt; hoewel zij altijd kembaar blijven aan de 

 bruine of zwartachtige kleur van een gedeelte der zaadhuid. 



Zulke boonen worden evenwel vaak uitgezaaid of uit- 

 gepoot, en dan bezitten reeds de daaruit ontstane kiemplan- 

 tjes de kiem der ziekte : de zaadlobben vertoonen vlekken, 

 waarop alras de ,sporen der zwam zich vormen, die de verdere 

 deelen der grooter wordende plant besmetten. Deze laatste 

 vertoont aan de stengels en bladstelen, later ook aan de 

 peulen, bruine vlekken. Soms gaat de jonge plant spoedig 

 dood. 



Eene andere wijze van besmetting is die, welke uitgaat 

 van oude boonendoppen, welke 't vorige jaar op den grond 

 zijn blijven liggen. 



De peulen, die zich 't dichtst bij den grond bevinden, 

 worden gewoonlijk het eerst aangetast, omdat zij doorgaans 

 in vochtiger omgeving zijn. Stamboonen hebben dan ook 

 veel meer van de kwaal te lijden dan klimmende boonen. 



Bestrijding. In de eerste plaats zorge men, als poters, 

 «oo mogelijk, geene besmette boonen te gebruiken. Men 

 herkent e.hter de zieke plekken gemakkelijker aan witte 

 boonen dan aan bonte, bruine of zwarte. Tijdige verwij- 

 dering der aangetaste deelen is natuurlijk evenzeer aan te 

 bevelen. 



Daar vochtigheid van den grond en van de atmospheer 

 de uitbreiding der ziekte in de hand werkt, zorge men voor 

 drooglegging van den grond. Verder pote men de boonen 

 in rijen, die evenwijdig loopen met de windrichting; want 



