(leii ^roei der lo^ge, en van tien tijd, wnmep liet rupsje be- 

 gint te vreten. Een eiudweegs vreet de rups dat bovenste 

 halmlid uit, en \crvolgens bijt zij dit l)oveaslc^ gedeelte \an 

 het lagere gedeelte af. Zoo sterft dan in korten tijd het 

 bovenste deel van den halm met de aar ; korrels Morden niet 

 gevormd en de aren worden droog en wit. 



Het skeleteermotjc der oofthoomejifSiuicPtJiis pariana L.) 

 Het vorige jaar (zie Landbouwkundig Tijdschrift, 1901, 

 bl. 99) werd door ons van dit insekt in ons jaarverslag voor 

 "t eerst melding gemaakt. Wij meenden toen ons over- 

 zichtje te mogen eindigen met de woorden: « ïoch schijnt 

 deze schade slechts zelden van beteekenis te zijn. » In het 

 jaar 1901 echter was de schade, door Siiticethis pariana te- 

 weeg gebracht, wel degelijk van beteekenis. Met name de 

 appelboomen hadden er erg van te lijden. In Augustus en 

 September vernamen wij klachten aangaande dit insekt uit 

 Nunspeet, Wageningen, Soest, Wijk bij Duurstede en 

 Utrecht, terwijl begin Juni te Leidschendam over het diertje 

 geklaagd werd. In het laatstbedoelde geval had men te 

 doen met de eerste generatie ; in de eerstbedoelde gevallen 

 met de tweede generatie. 



Het JcoJcerrupsje der oofthoovien (Coleophora hemero- 

 hiella) werd onder Leidschendam schadelijk aan appelboo- 

 men. (Zie verder « Landbouwkundig Tijdschrift i>, 1900, 

 bl. 159). 



Een Tnineerrupsje ran den appelboom (CeTniostoma sci- 

 tella Zeil.) kwam tamelijk veel te Zwaag (N. H.) voor. Dit 

 rupsje graaft zich in het blad in, en vreet dan het bladmoes 

 weg ; daarbij vri^et liet zich voort in de richting van een spi- 

 raa/1, zoodat zijne uitwerpselen ook in een spiraal komen te lig- 



