— ()9 — 



Het stetigelaaltje (Tylenchus devastntrLv KiiJtit, lUtz. 

 Hos; (zie Ritzema Bos, « Ziekten en Beschadigingen der 

 Kviltuurgewassen », II, bl. 53-GO) kwam te Nieuwolda 

 (Gron.) voor als oorzaak van ziekte in klavei'. 



Uit Andijk (N. H.) ontvingen Avij in het Liatst van Juni 

 aardappelplanten, aangetast door Tylenchus devastatrix. 

 De kwaal kwam voor juist op die plaatsen, waar het vorige 

 jaar « bolbroek » in de uien optrad; en geen wonder, want 

 « bolbroek » of kroefziekte wordt door denzelfden parasiet 

 veroorzaakt. De aangetaste aardappelplanten hadden korte, 

 dikke, gedrongen stengels en bladstelen, terwijl de bladeren 

 eenigszins kroes en gevlekt waren. De aardappelen zelve 

 vertoonden aanvankelijk glazige en brokkelige gedeedten, 

 die later bruin werden: daarin vonden wij de aaltjes in 

 grooten getale. De aangetaste aardappelplanten behoorden 

 tot eene vroege soort ; het zijn juist de vroege soorten, die 

 onder Andijk worden geteeld. 



Op Flaklvee lijden de uien, volgens den llijkslandbouw- 

 leeraar Manholt, veel aan « kroefziekte » (Tylenchus (hva- 

 statrix); de beschadiging, door de uienmade (Anthoniyia 

 antiqua) teweeg gebracht, heet daar « natte kroef. » 



Volgens mededeelingen van den Heer P. van Hoek, des- 

 tijds Rijkslandbouwleeraar voor Noord-Brabant, deed het 

 stengelaaltje in de rogge veel nadeel onder Helvoirt, Haaren, 

 Udenhout, Berkel, Enschot en Tilburg. Hij voegt erbij dat 

 op de bedoelde zandgronden zich moeilijk eene vruchtwisse- 

 ling laat denken, waarin rogge en boekweit weinig voor- 

 komen. Tevens wordt de verbreiding van de in den grond 

 aanwezige aaltjes door dieren, menschen en akkergereed- 

 schappen, daar op vele plaatsen zeer gemakkelijk gemaakt 

 door de versnippering van de akkers in kleine, aan verschil- 

 lende gebruikers behoorende, slechts door voren van elkaar 

 gescheiden perceelen. — 



