— 73 — 



werd hol (lak weer droo^, (l;ui droof^^den zij we(>r uil; en 

 dit spel moet zich in den loop der jaren vele malen herhaald 

 hebben. Nu verbruiken de aaltjes bij iedere herleving eeno 

 zekere hoeveelheid van het in hun lichaam aanwezige reserve- 

 voedsel ; een onbeperkt aantal malen hebben de aaltjes 

 — gesteld dat zij in het stroo van het dak zaten — daar niet 

 kunnen uitdrogen en herleven ; en vrij zeker zouden /ij zulks 

 zoo vaak hebben moeten doen, dat zij in het dak zouden 

 moeten zijn gestorven. 



Dat zijn dingen, die er tegen pleiten, het stroodak als 

 bron der besmetting aan te zien. Er vóór schijnt te pleiten : 

 a) dat de ziekte zich heeft vertoond alleen op het perceel 

 waar gemest was met mest, die stroo van het bewuste dak 

 bevatte, b) dat geen andere bron van besmetting kon worden 

 ontdekt. 



Eaadselachtig blijft in ieder geval het zoo plotseling 

 optreden van aaltjesziekte in de erwten op het bewuste perceel. 



In het najaar van 1901 zond ons de Heer D"" Osterwald, 

 leeraar aan de Tuinbouwschool te Wadensweil (Zwitserland) 

 bladeren van Cystopteris en van Anonone japoivico, welke 

 bladeren eigenaardige, scherp omgrensde vlekken vertoon- 

 den. De inzender deelde mee dat hij in de bladeren van 

 beide planten aaltjes vond, maar dat het eene andere soort 

 moest zijn die de Anemone, dan die welke de Cystopteris aan- 

 tastte ; want de eerste was ongeveer dubbel zoo lang als de 

 tweede. 



Nader onderzoek leerde ons weldra dat Cystopteris werd 

 bewoond door AphelencJius olesistus Ritzema Bos. (Zie 

 « Landbouwkundig Tijdschrift », 1901, bl. 110.) Het blad 

 vertoonde dan ook de scherp omgrensde, door nerven inge- 

 sloten, bruine plekken, welke voor de ziekteverschijnselen, 

 door dezen Nematode in 't leven geroepen, kenmerkend zijn. 



