— 81 — 



Omstreeks denzelfden tijd ontvingen wij ook uit Stads- 

 kanaal aardappelen, die blijkbaaa* aan dezelfde kwaal leden. 



Van den heer Brinkman ontvingen wij eenigen tijd later 

 (einde Juli) ook nog aardappelstruiken, die op eene andere 

 wijze waren aangetast. In liet begin der ziekte krijgen de 

 bladeren gele vlekken, vooral op de punten. In vele gevallen 

 schrompelen de bladereu later in elkaar. Daarna verschijnt 

 op het onderste gedeelte van den stengel een wit laagje, als 

 het ware een vliesje, dat men er af kan trekken. Het bleek 

 ons, dat de ^stengels geiheel doorwoekerd waren door een 

 zwamweefsel, dat met hare hyphen de celwanden doorboorde 

 en vooral in de vaten goed zichtbaar was. Na verblijf in 

 eene vochtige omgeving verscheen bovengenoemd wit vliesje 

 niet alleen op de stengelbasis, zooals dat op het veld geschiedt, 

 maar over de oppervlakte van den geheelen stengel. Het was 

 de zwam, die naar buiten trad eai daai' hare conidiëndragers 

 vormde. Er bleken nu echter twee soorten van conidiëndra- 

 gers voor te komen : de eerste soort behoorde tot het geslacht 

 Volutella, de andere tot een V erticillium-achtige soort. 



De meening van Prof. Oudemans, wiens hulp wij hierbij 

 hadden ingeroepen, was dat eerstgenoemde zwam bij het 

 mycelium in den stengel behoorde, terwijl naar onze meening 

 laatstgenoemde de parasiet was. 



Uit het Westland ontvingen wij van den heer Wiersema 

 eenige Tueloenplanten, waarvan de bladeren gele vlekken kre- 

 gen of somtijds geheel geel werden. De stengels en vinichten 

 kregen kloven en scheuren. Geene zwam of andere parasiet 

 was te vinden, en dei gele poedei-vormige massa, die zich in 

 de kloven der gescheurde plantendeelen bevond, bestond ge- 

 heel uit verdroogd plantenweefsel. De oorzaak van deze 

 kwaal bleef ons onbekend, ook na een bezoek ter plaatse. 

 Hetzelfde was het geval met twee ziekten, die in het West- 



