— 91 — 



vindt rondom de knol heen de kurkvorming gelijkmatig 

 plaats en zoo komt dan de gave schil van een gezonden aard- 

 appel tot stand. Is de knol eenmaal volwassen, dan houdt 

 de kurkvorniiug op. Maar zoodra is niet door een of andere 

 omstandigheid een wond ontstaan en de schil gedeeltelijk 

 beschadigd, of het aardappelweefsel gaat dadelijk haar wond 

 heelen door rondom deze een nieuw kurkhuidje te maken. 

 Snijden wij b.v. een aardappel middendoor en maken wij 

 aldus een zeer groote wondvlakte, dan is er reeds na één dag 

 over de geheele sneevlakte een zeer dun nieuw kurkhuidje 

 gevormd, dat den aardappel tegen uitdrogen, tegen bederf, 

 tegen allerlei indringers beschut. Datzelfde vindt plaats 

 als een deel van het weefsel door een schadelijken invloed 

 gedood is. Als b.v. zwammen of bacteriën in den aardappel 

 hebben weten te dringen en door hun vergift een stuk 

 weefsel gedood hebben, dan is het daar omheen gelegen, nog 

 gezonde weefsel dadelijk gereed zich van dat afgestorven 

 gedeelte te bevrijden en daartoe een kurkhuidje te maken, 

 dat als een muur het gestoi"ven deel van het gezonde scheidt. 

 Wanneer dit nu pleksgewijs plaats vindt, dan ontstaat een 

 « schurftige » oppervlakte. Bij de drie vormen : diep- 

 schurft, vlak- of ondiepschurft, en knobbelschurft geschiedt 

 dat proces van afsterving en wondheeling eenigszins ver- 

 schillend. Bij den eersten vorm gaat de sterfte vrij snel 

 in de diepte voort en eerst in de diepere lagen ontstaat een 

 kurkhuidje; vrij diepe litteekens zijn dan achtergebleven 

 en de aardappel is als doorgroefd met holten en gangen. 

 Bij ondiepschurft gaat het afsterven niet zoo snel, slechts 

 een oppervlakkig schijfje sterft af en de aardappel krijgt 

 meer een schilferig voorkomen ; schilfers van kurk liggen er 

 op, die gemakkelijk loslaten. Knobbelschurft eindelijk 

 ontstaat als het onderliggend, gezonde weefsel tengevolge 

 van de wond gaat woekeren en plaatselijk omhoog gaat 



