— 'JÓ — 



met schuiftige aardappels gevoed waren, als een bron van 

 de scliurftziekte kon beschouwd worden. Halsted bewees 

 ecbter dat dit niet of althans nauwelijks het geval was. 



Het was nu welbekend, dat de parasiet van het schurft 

 (in Amerika werd üa Thaxter's onderzoek vrij algemeen als 

 zoodanig de Oöspora scohies beschouwd) niet viitsluitend op 

 de schurft ge aardappelen zat, maar verspreid was door den 

 geheelen akker, die zulke aardappels had vooi-tgebracht. 

 Zulk land moest beschouwd worden als door en door besmet 

 en al bracht men er ook nog /Ailke- gezonde en zuivere po- 

 ters in, toch leverde het een schurft igeu oogst. Alle proef- 

 nemingen hieromtrent hadden dan ook hetzelfde resultaai : 

 ontsmeitiT:! van de aar!la{)pels is vruchteloos, wanneer men 

 hen uitiioot op besmet land. Geheel zonder nut was het wel 

 niet, want bracht men er schurftige, niet ontsmette, poters 

 o|), (hm vermeerderde men natuurlijk weei' liet aantal para- 

 sieten, maai- lixh was het verschil geiing en een b(>handeling 

 met sul)iimaai kon niei loonend genoemd worden, wanneer 

 men hierdoor het ])ejcentage schurftige knolleti van 4o % 

 slechts tot 3() % k(m terugbrengen (Sturgis). YoorloojMg 

 kon men dus slechts den raad geven nooit aaidappnls te telen 

 op o schurftig land ». 



Maar hierbij hebben de Amerikanen zich niet neerge- 

 legd &n zij hebben niet alleen geti-acht na te gaan, welke 

 stoffen in den bodem de ziekte in de hand werken, maar ook 

 liel ondaiikhaar vraagstuk (h>r grondd(>sint'ectie ter hand 

 genomen. 



De eivariiig dei' landbouwers had al geleeid, dat men 

 op kalkh.iu(hMi(le, dus alcalische, gronden meer last van de 

 ziekte had dan op neutrale of zure, en dat steeds de ziekte 

 bevorderd wordt, wanneer men den grond alkalisch maakt 

 of de basiciteit vermeerdert, hetzij dan dat dit geschiedt 

 door kalk, door houtasch, door soda, door compost of door 



