— 97 — 



stalmest (1) (Wheeler en Tucker). Stalmest heeft boven- 

 dien het nadeel, dat het een goede voedingsbodem is voor de 

 parasieten en dus hun groei en. vermeerdering bevordert. 

 Ook natrinmoxalaat en natriumacetaat werkten nadeelig. 



Maar moeielijker dan nadeelige stoffen aan te wijzen, 

 die de ziekte in de hand werken, Avas het, g-esehikte sloffen 

 te vinden, die besmet land van den parasiet konden bevrij- 

 den; want ook hier stond mem voor de groote moeielijkheid, 

 die zich bij alle proeven over gronddesinfectie voordoet : 

 den paiasiet te verdrijven zonder den grond voor de cultuur 

 ongesehikt te maken. Sublimaatj, lysol, chloorcalcium, gips 

 en vele andere stoffen waren zeker in staat den grond van 

 sehurft te zuiveren, maar tevens werd dan de bodem minder 

 geschikt voor de cultuur e/n leed de oogst er aanmerkelijk 

 onder. Zoo'n middel was dus erger dan de kwaal. Slechts 

 één stof leverde soms zeer gunstige resultaten : zwavel, ter- 

 wijl ook eenige zwavelverbindingen (animoniumsulfaat 

 en kaliumsulfaat) eenigszins aanmoedigende uitkomsten 

 gavpfii. Halsted's proeven schenen werkelijk aan te toonen, 

 dat bloem van zwavel (o40 k.g. per H.A.) den grond grooten- 

 deels ontsmette en als het ware reinigde van schurft, zonder 

 de aardappelplanien te schaden. Zwavel met kainiet gaf 

 soms nog betere resultaten. 



Dit scheen oen gelukkige vondst, maar — het zwavelen 

 van don grond is vrij kostbaar en bovendien zijn niet alle 

 onderzoekers het met Halsted eens ; volgens sommige is deze 

 bewerking zelfs vrij nutteloos en is na het zwavelen de oogst 

 even schurftig als voorheen (Wheeler en Tucker), volgens 

 anderen kan het zwavelen den oogst soms schaden, met name 

 wanneer dit plaats vindt op een neutralen of zuren grond 

 (Wheeler, Hartwell, Moore). 



Ten slotte deed zich nog een andere vraag voor. Het 



(1) STalmost werkt alkalisch door de ontwikkeling van ammoniak. 



