— 1Ö4 — 



Hesumeerende kunnen wij de hoofdzaken van tetgeen 

 over de besproken ziekte bekend is, aldus samenvatten : 



1. De aardappelschurft kan veroorzaakt worden door ver- 

 schillende parasieten, o.a. door bacteriën en door een zwam 

 (Oöspora scahies). Yreterij van Julus mag niet als « schurft » 

 betiteld worden en evenmin de ziekte door Spougospora 

 solani veroorzaakt; beide zijn reeds uitwendig als zoodanig 

 te onderscheiden. 



2. De schurftziekte kan ontstaan doordat de parasiet 

 reeds in den grond zit of met de poters in den grond wordt 

 gebracht ; de kans, dat de parasiet met de mest van dieren, 

 die gevoed zijn met schurftige aardappelen, op het land 

 komt, is uiterst gering. 



'5. Schurftige poters leveren alleen een scliurftigen oogst 

 op land, dat voor het tot stand komen van de ziekte geschikt 

 is; is dit niet het geval, dan is ontsmetting der poters dus 

 overbmlig. Is het land echter vatbaar voor schurft en nog 

 niet besmet, dan is ontsmettien der poters zeer gewenscht ; 

 maar is de grond reeds besmet, dan geeft die ontsmetting 

 slechts een onbelangrijk voordeel. 



4. De outsmetting der pooteis geschiedt het best door 

 ze 1 of 1 y^j uur lang in een oplossing van 1 % sublimaat te 

 leggen en daarna af te spoelen. Wellicht is formaline even 

 werkzaam. 



5. Alle alkalische stoiïen (kalk, soda, asch, compost, stal- 

 mest) maken den grond vatbaarder. 



('). Ter ontsmetting van den grond zijn tot nu toe alleen 

 met bloem van zwavel en met kieseriet + zwavelzuiir aan- 

 moedigende resultaten verkregen. Misschien zou ook am- 

 moniumsulf'aat bruikbaar zijn. 



7. (Jok bieien zijn ondeihevig aan dezelfde schurftziekte 

 als de aardappel ; wellicht is dit ook liet geval mei kooli'apen, 

 turnips, ruia})aga en radijs. 



