— 125 — 



duren. Vervolgens woi'dt het zaad uitgespreid om eenigs- 

 zins te drogen; na eenige uren kan het met de hand, na 24 uur 

 met een machine gezaaid worden. Zoo spoedig mogelijk 

 zaaien is aan te bevelen. 



Wordt de nabehandeling met kalkmelk achterwege 

 gelaten, dan dient men een grootere hoeveelheid zaaigraan 

 te gebruiken, vooral als het tarwe geldt, die met de machine 

 gedorscht is. 



Tegen den steenbrand der tarwe is deze methode afdoende. 



Soms wordt de behandeling op een andere wijze uit- 

 gevoerd. Het zaaigraan wordt in hoopen samengebracht en 

 bevochtigd met een veel sterkere oplossing. Mansholt zegt 

 dat in Groningen gebruik wordt gemaakt van een oplossing 

 met ongeveer 200 Gram zwavelzuur koper op nagenoeg 2 ^ 

 Liter water (dus zoowat 8 °/o) per hectoliter zaad. De vloei- 

 stof wordt op het zaaigraan gegoten, terwijl men het omroert 

 om het goed te bevochtigen. Deze bewerking duurt niet 

 lang, de kiemkracht der zaden lijdt er niet onder en deze 

 kunnen na korten tijd gezaaid worden, maar deze methode 

 staat ver achter bij de eigenlij keKühne'sche methode. Het is 

 een vereenvoudiging, doch volstrekt geene verbetering, en 

 de verkregen uitslagen laten dan ook dikwijls te wenschen 

 over. 



Een betere methode om zaaitarwe grondig te zuiveren 

 is die, welke Prof. Linhart sedert 2A jaar in Altenburg 

 (Hongarije) aanbeveelt. — De te behandelen zaaitarwe wordt 

 hierbij in eene oplossing a i^U zwavelzuur koper gewasschen, 

 daarna gedroogd en gezaaid. Ziehier hoe men hierbij te 

 werk gaat : 



Het wasschen wordt gedaan door twee vrouwen. De 

 eene dompelt een mand, die van binnen met grof doek is 



