— 134 — 



Green Mountain-tarwe 25 24 



Gewone witte tarwe (Berlijn) 31 31 



Schlanstedter-tarwe 34 33 



Bordeauxsche-tarwe 38 37 



Noö-tarwe 41 40 



Cliinon-tarwe - -56 56 



Strubes-Grannen-tai'we 58 60 



(Het ten honderd voor de laatste zeven soorten is in afgeronde 

 getallen uitgedrukt). 



* 

 * * 



Bij de kieming der steenbrandsporen ontstaan eerst 

 vrij korte kiembuizen (promycelium), die weldra kleine 

 sporen, conidiën of sporidiën, vormen (1). Brefeld neemt 

 aan, dat de steenbrandsporen in den grond aldus kiemen en 

 aan de bodemoppervlakte hare sporidiën vormen, die dan 

 door den wind zouden verbreid worden en op die wijze een 

 middel tot verspreiding van den brand zouden uitmaken. 

 — De proeCnemingen van von Tuijeuf schijnen echter wel 

 te bewijzen dat aan een dergelijke verspreiding van den 

 tarwebrand door sporidiën niet veel belang dient gehecht te 

 worden; hij kon geen besmetting waarnemen van het een 

 bed oC perceel tot het nevensliggend bed. 



Een andere vraag, die nog veel belangrijker is, betreft 

 het mogelijke gevaar voor brandverspreiding, dat het gebruik 

 van vei-schen stalmest zou kunnen opleveren. Brefeld vond 

 immers bij zijne kunstmatige culturen van brandzwammen, 

 dat deze in voedseloplossingen zoo lang conidiën vormen, tot 

 al de voedingstoflën verbruikt zijn en dat bij vernieuwing 

 van het voedsel de conidiën zich zonder ophouden verder 

 vermenigvuldigen. Brandzwammen gedijen nu in allerlei 



(1) Zie liguur 2, bladzijde 124. 



