— 141 — 



meende daaraan verbonden gevaar voor de gezondheid van 

 huis- en anderen dieren (paarden, runders, geiten, schapen, 

 varkens, konijnen, muizen, ganzen, hoenders, duiven, enz.). 

 Daaruit blijkt dat in de overgroote meerderheid der gevallen 

 niet het minste nadeel daaruit voortvloeide. (Zie hierover 

 het hooger aangehaalde opstel van Ritzema Bos.) 



Tot slot nog deze waarneming : Wanneer brandsporen 

 aan dieren worden vervoederd vond men bij het paard de 

 eerste sporen in uitwerpselen na 20 uur en bij het rund na 

 12 uur; na nog 12 uur werden geen sporen meer aange- 

 troffen. 



Over de proefnemingen van von Tubeuf betreüende 

 het kiemen van brandsporen op verschillende voe- 

 dindgs bodems zullen wij hier, om dit opstel niet al te lang 

 temaken, niet verder ingaan; wij zullen eveneens zeer bondig 

 zijn over den invloed van lage temperaturen op de 

 kiemkracht der sporen. Bij een warmtegraad, die 

 afwisselde van 5 tot 11" G kiemde de tarwe zeer langzaam, 

 terwijl de kieming der bransporen een paar dagen na die 

 der tarwe aanving. Door temperaturen van 0° G tot — 20° G 

 werd het kiemen der sporen wel belet, maar deze werden 

 niet gedood; wanneer de temperatuur hooger klom, greep 

 de kieming normaal plaats, soms echter met eenige vertra- 

 ging, b. V, na 6 tot 10 dagen in plaats van na 4 dagen. 

 — Door de winterkoude zullen dus de brandsporen niet- 

 verniètigd worden. 



G. Staes. 



