— 146 — 



land. De iiadeelige gevolgen hiervan ondervond echter dit 

 jaar bovengenoemde Buurveld, toen zijn uien op zulk ver- 

 dacht land geheel « wegkroefden ». 



Het Spaansch groen is namelijk op Goeree en Over- 

 flakkee een van de meest voorkomende onkruiden, dat 

 nagenoeg op geen akker ontbreekt, al komt het op de 

 lichte gronden ook talrijker voor dan op de zwaardere. 



De groote vrees, die de landbouwer voor deze ziekte 

 koestert, is vooral gelegen in de omstandigheid, dat zij zoo 

 uiterst moeilijk te verdrijven is. Het gaat n. 1. met de 

 aaltjes niet als met veel parasitische zwammen, die het eene 

 jaar sterk optreden en het volgend jaar niet of nauwelijks te 

 bespeuren zijn, — waar eenmaal het stengelaaltje op een 

 bepaalde plek van den akker is opgetreden, daar kan men 

 zeker zijn, dat telkens als op die plaats een gewas geteeld 

 wordt, dat vatbaar is voor het stengelaaltje, de ziekte zich 

 ook vertoonen zal. Alleen door vele jaren achtereen 

 gewassen te telen, die niet door Tylenchus devastatrix wor- 

 den aangetast en aldus te zorgen, dat de parasiet geen voedsel 

 vinden kan, is het soms mogelijk van de aaltjes verlost te 

 worden, 



"Waar echter ook dit middel geen doel treft, daar staan 

 wij machteloos tegenover onzen vijand. En dit is helaas niet 

 zelden het geval, want het is zeer moeilijk te zorgen, dat 

 gedurende een aantal jaren op een akker geen plant groeit, 

 die den aaltjes tot voedsel verstrekken kan ; het stengelaaltje 

 is n. 1. niet kieskeurig en wanneer hem niet een van zijn 

 lievelings-planten ter beschikking staat, vergenoegt hij zich 

 met allerlei andere gewassen. 



Dit bleekt o. a. uit een indertijd door Prof. Ritzema Bos 

 ingesteld onderzoek van een aantal verschillende onkrui- 

 den, gegroeid op een met aaltjes besmetten bodem. Het 

 kwam hierbij uit, dat de parasieten zich in vele van deze 



