— 148 — 



besmet veld de daar groeiende exemplaren van « reukgras », 

 « eenjarig beemdgras », « -wollegras » of « wilde ui » vrij 

 algemeen door aaltjes waren aangetast. Daarom blijft het 

 ook nog steeds de vraag, of werkelijk het voorkomen van 

 deze gewassen mag beschouwd worden als de oorzaak van 

 het feit, dat een door aaltjes besmette grond jaren lang 

 besmet kan blijven ondanks een rationeele wisselcultuur. 



In den loop van dezen zomer waren wij echter in de 

 gelegenheid op te merken, dat een ander, eveneens zeer veel 

 voorkomend onkruid, n 1. het « Spaansch groen » (Anagal- 

 lis arvensis) zonder twijfel wel als zoodanig moet beschouwd 

 worden. 



Dat de vatbaarheid van Anagallis arvensis voor aal- 

 tjesziekte groot is en de parasieten zich dus niet alleen wan- 

 neer zij door den nood gedrongen worden er zich, bij gebrek 

 aan beter, in vestigen, maar integendeel er welig in tieren, 

 mag blijken uit het feit, dat op « kroefzieke » plaatsen de 

 daar groeiende Anagallis-\)\di\\i]Q^ vrij algemeen zijn aange- 

 tast. 



Is dus het algemeen voorkomen van het « Spaansch 

 groen » op Goeree en Overflakkee de oorzaak, dat aldaar 

 een stuk land, dat eenmaal met het stengelaaltje besmet is, 

 zoo lastig weer vrij te krijgen is van die vijanden en zelfs 

 naar de raeening der landbouwers voor uienteelt voortaan 

 niet meer te gebruiken is? Waarschijnlijk wel; althans zal 

 het feit, dat dit onkruid een geschikte voedsterplant voor 

 Tylenchus decastatrix is, er zeker toe bijdragen. Wellicht 

 echter zijn er nog andere onkruiden, die eveneens groote 

 vatbaarheid voor de kroefziekte vertoonen en die dus ook 

 meewerken om de aaltjes in het land te houden. 



De practische gevolgtrekking uit onze waarnemingen 

 zou natuurlijk deze zijn, dat de landbouwers zorgen moeten 

 hun land vrij te houden van Spaansch groen. Wij zyn er 



