— 151 — 



het sterk opzwelt, terwijl de schil der peer niet in gelijke 

 mate groeit: daardoor worden de scheuren, vooral in natte 

 zomers, steeds dieper. ^1) 



4 (400/1) 



M 



3 (200/1) 



(5/1) 



Fig. 2. — 2. Jonge peer. met zwarte sehurftplckken beilekt. 3. Door.snede van eene 

 schurftige plek aan de oppervlakte van eene peer. Het mycelium M vormt vlak 

 ouder de oppervlakte een stroma. C. conidiën van Fiisicladium pirinum (200 maal 

 vergr.) 4. Gonidiëndragers en conidiën van de zwam (400 maal vergr.) 5. perctwijg 

 met builvormige blazen, veroorzaakt door de woekering van Fitsicladiuin jjirinuni. 

 6. Stuk van een twijg met opengebarsten builen (5 maal vergr.). Deze figuren 

 zijn ontleend aan Kirchner en Boltshauser). 



Het kan echter ook voorkomen, bepaaldelijk bij meer 

 droge weersgesteldheid, dat de eenmaal gevormde wonde 

 zich zeer spoedig sluit, doordat in verloop van zeer korten 

 tijd, zich eene kurklaag vormt uit de cellen van het vrucht- 

 vleesch der peer {Cig. 3). Wanneer op deze wijze de door 

 splijting ontstane wonde door eene kurklaag van de omgeving 



(1) Het is hier d« plaats, er op te wijzen dat de barsten en spleten, 

 die men — met name bij late soorten — in den zomer en in 't najaar 

 in peren kan aantreffen, niet altijd gepaard gaan met een zwart over- 

 treksel, m. a. w. niet altijd aan eene parasitische zwam, Fusicla.lium 

 pirinum, moeten geweten worden. Groote vochtigheid in den zomer 



