— 152 



is afiresloten, dan scheurt do l)apst bij den vorderen gmei dep 

 peer niet opnieuw M'oei' in, maai' het litteeken der spleet 



vergroot zich naarmate de 

 peer groeit, zooals een in een' 

 Loomstam gesneden letter mee 

 groeit. 



Is de schurftziekte der 

 ])laderen, en vooral die der 

 vruchten, sommige jaren van 

 veel heteekenis, — ernstiger 

 nog is de ziekte der twijgen, 

 die in 't bijzonder onder den 

 naam van « de schurft der 

 peretwijgen » bekend is, en 

 die — wegens het « schurf- 

 tige » uitzien der aangetaste 

 twijgen dan ook dien naam 

 verdient (flg. 4). De naam 

 «schurftziekte» werd eerst alleen bepaaldelijk aan de ziekte 



Fiji. 3. — Peer met zwarte plekken. 

 veroorzaakt doov FusicNulium pirintim. 

 1)0 poer is gebarsten: maar do liarsfen 

 hebben zicli grootcndccls weer gesloten. 

 (Naar Prillieii.K). 



cn 't najaar kan — ook zonder modewerking van die zwam — het ont- 

 staan van dergeli,ike spleten bewerken. /Ailke spleten ontstaan altijd op 

 plekken, die eene, zij 't ook zeer kleine, wonde bezitten, 't zij dat deze 

 door *iitwendige invloeden (insektenbeschadiging bijv.) is tot stand 

 gekomen, ofwel daardoor dat do al to steike wateropneming uit den 

 bodem (bij aanlioudend nat weer op vochtige standplaats) de cellen van 

 het vruchtvleesch zoodanig doet opzwellen dat de schil niet in staat is, 

 zich genoeg uit te zotten, zoodat zij moet barsten. Is eenmaal eene, 

 zelfs maar kleine, wonde aanwezig, dan heeft veelvuldige regen, die de 

 peren van Ituiten nat maakt, ten gevolge dat de cellen van het vrucht- 

 vleesch nog steeds meer water opnemen, zoodat zij in sterke mate 

 opzwellen, waardoor de aanvankelijk kleine wonde steeds verder 

 opensplijt cn zich in een' grooten barst verandert. Het is voornamalijk 

 de in het vruchtvleesch aanwezige suiker, die zooveel water tot zich 

 trekt. Reeds Boussingault (• Annalcs des scienccs naturelles, 5™« serie, 

 T. XVIII "j heeft aangetoond, dat bladeren in don regen gecne toene- 

 ming in gewicht ondergaan, terwijl rijpe, suikcrboudendc vruchten 

 dit w(il doen. Van daar dat appelen, die veelal minder suiker bevatten, 

 in vochtige jaren niet barsten of dit maar bij uitzondering doen, terwijl 

 het bar.ston van peren dan een algemeen voorkomend verschijnsel is. 



