— lö-i — 



der twijgen gegeven, en werd eerst latei* ook op die der 

 bladeren en vruchten toegepast, sedert bekend was geworden 

 dat laatstbedoelde ziekten door 

 dezelfde zwam worden veroor- 

 zaakt, die ookde twijgen « schurf- 

 tig » maakt, 



Gedurendedenzomer, wan- 

 neer de jonge twijgen nog niet 

 hard zijn geworden, ziet men 

 op hare oppervlalvte kleine, 

 blaasvormige opzwellingen ont- 

 staan, welke later openbarsten 

 (fig. 2: 5, 6). Onder die openge- 

 barsten blazen ziet men dan de 

 o])pervlakte van het twijgje 

 eerst als eene zwarte wollige 

 plek te voorschijn komen, welke 

 plek later eene zwarte, harde 

 korst vormt. Dikwijls sterven 

 de aldus aangetaste twijgen af; 

 en een boom, waarvan jaar uit 

 jaar in vele twijgen door 

 « schurft » te gronde gaan, 

 krijgt eene geheel abnormale 

 vertakkingen kan weinig knop- 

 pen vormen. Komt echterzoo'n 

 aangetaste twijg den winter 

 door, dan gaat zij weer groeien, 

 en de zwarte korsten raken 

 door dezen groei meer en meer van elkaar verwijderd ; in het 

 tweede of derde jaar worden zij geheel afgestooten. — 



De oorzaak der ziekte, waarvan de symptomen aan 

 twijg, blad en vrucht boven werden beschreven, is eene 



(Naar Prillieux). 



Scliiu'ftige peretakkeiL 



