155 — 



bestaat insgelijks uit conidiëndragers ; deze vormen aan 

 hunnen top conidiën ; ook peritheciën vormen zich op de 

 bladeren, maar niet dan nadat deze zijn afgevallen, eerst in 

 den herfst en den winter. 



Ook de zwarte plekken op de peren bestaan uit conidiën 

 afzonderende conidiëndragers (fig. 2 : 3). 



Tot in den winter en zelfs tot in 't volgende voorjaar 

 zijn kiembare conidiën op de schurftige plekken der pere- 

 twijgen aanwezig. 



Fig. 5. — Stroma en eonidiënvorming vau Fusicladium pirimmi in 

 eene scheur van de schors van een' peretak. (Naar Prillieux). 



Zoowel deze conidiën, als de ascosporen, welke in de 

 peritheciën gevormd worden, dragen bij tot de verbreiding 

 van de schurftziekte der pereboomen ; door conidiën kan zich 

 deze ziekte bijkans in alle maanden des jaars verbreiden. 

 De peritheciën zijn rijp in 't laatst van April of het begin van 

 Mei; dan vangen zij aan, hunne sporen uit te spuiten. 



Men ziet dan ook vaak de ziekte zich van den eenen pere- 

 boom naar den anderen verbreiden ; natuurlijk het meest in 

 ooftboomkweekerijen, waar de jonge pereboompjes dicht 

 bijéén staan, zoodat de takken en twijgen elkaar aanraken. 

 De verbreiding van de schurftziekte over groote afstanden 



