— 156 — 



geschiedt echter bovenal doordat uit besmette kweekerijen 

 pereboonipjes naar elders worden getransporteerd; ook door 

 entrijs kan do verbreiding plaats vinden, 



Eene iets nauwkeuriger beschrijving yan de « sehurftzwam " 

 der peren en van hare levensgeschiedenis moge hier eene jilaats 

 vinden. (1) Wanneer men van een aangetast twijgje eene dwars- 

 doorsnede maakt, dan ziet men dat op de aangetaste plek al het 

 buitenste schorsparenchym bruin gekleurd is. Het is gedood 

 door het mycelium van don parasiet; terwijl natuurlijk overal 

 elders in de omgeving het schorsparencliym in zijn geheel levend 

 en gezond is gebleven. Er bestaat eene scherpe grens tusschen het 

 gezonde en het zieke weefsel; tusschen deze beiden heeft zich eene 

 kurklaag gevormd, welke steeds dikker wordt. Het zieke of het 

 gestorven weefsel groeit niet meer, terwijl de kurklagen, welke 

 zich er om heen vormen, steeds grootere afmetingen aannemen. 

 Het splijt en scheurt. Op den bodem van de aldus ontstane spleten 

 vindt men het stroma en de conidiën van Fusiclodlum. 



Het mycelium van deze zwam ontwikkelt zich het allereerst in 

 de opperhuidscellen, vertakt zich sterk, kronkelt heen en weer, en 

 verbreidt zich vervolgens in de daaronder gelegen schor.slagen. 

 Onder de bovenste lagen schorscellen erlangt het mycelium der zwam 

 eene sterke uitbreiding. De myceeldraden kronkelen zich daar in 

 sterke mate door elkander heen ; zij krijgen een groot aantal tus- 

 schenschotten, en vormen aldus een stroma : eene meer of min com- 

 l)acte zwammassa, bestaande uit een pseudoparenchymachtig weefsel 

 (fig: 2, 3; flg. 5j, Dit is geheel kleurloos of zeer licht geel van kleur; 

 maarhet vormt aan zijne oppervlakte de donker bruine conidiöndragers. 

 Intusschen hebben zich de buitenste, gestoi'ven lagen schorsccllcn 

 meer of min blaasvormig opgelicht, en is de aldus ontstane blaas 

 gebarsten. Op den bodem nu van de op die wijze gevormde spleet 



(1) Hetgeen hier met kleine letter volgt, zal door menig practicus 

 niet zoo gemakkelijk worden begrepen, deels ook omdat er voor 

 hom onverstaanbare kunsttermen in voorkomen. Hot mag hier 

 minder de plaats worden geacht, uitvoeriger en meer algemeen ver- 

 staanbaar over de hier behandelde Ijotanische bijzonderheden uit te 

 weiden. He wil alleen meededen dat al wat hier met kleine letter is 

 gedrukt, niet noodig is voor het begrijpen van hetgeen hieronder 

 volgt en waarin vele zaken worden l)ehandeld, voor den praticus van 

 't hoogste belang. 



