— 165 — 



uitstekende resultaten heeft verkregen, zijn verscliillende 

 bloembollenkweelcers — deels in overleg- met den directeur 

 van het phytopathologisch laboratorium, deels op eigen gele- 

 genheid — begonnen, de besproeiingen óók toe te passen als 

 bestrijdings- of wel als voorbehoedmiddel tegen het « smet- 

 vuur » der hj'acinthen en het « vuur » der tulpen. (1) En 

 nu zijn van enkele kweekers klachten ingekomen dat de 

 bollen der besproeide gewassen te laat « rijp » waren geworden ; 

 dat de geoogste bollen wel is waar zeer gezond en forsch ont- 

 wikkeld, en dus uitstekend voor den handel geschikt waren, 

 dat zij ook — in den bodem uitgeplant zijnde — een flink 

 gewas opleverden, maar voor het forceeren niet deugden. 

 Van andere zijde werd dit evenwel tegengesproken. 



Eveneens geAverd ons van eene enkele zijde de mededee- 

 ling dat late aardappelen, geoogst van planten, die tegen de 

 gewone aardappelziekte waren bespoten, in den winter meer 

 last hadden van rotting dan aardappelen, afkomstig van 

 niet bespoten planten. Anderen hadden evenwel die erva- 

 ring niet opgedaan. 



Het spreekt wel van zelf dat in dezen allerlei omstan- 

 digheden van invloed kunnen zijn (zooals de tijd, waarop de 

 laatste besproeiing plaatsgreep; ook de variëteit en de 

 natuurlijke levensduur van het gewas). Eene plant, die 

 van nature een lang leven heeft, kan door de bespuiting 

 hare vegetatieperiode zoodanig verlengen, dat ten tijde van 

 den oogst de bollen of knollen nog niet haren volledigen was- 

 dom bereikt hebben, en dus geoogst worden op een tijdstip, 

 waarop zij haren natuurlijken rusttoestand nog niet zijn inge- 

 treden : op een tijdstip, waarop het gehalte aan vaste stoffen 



(1) Zie « Landbouwkundig Tijdschrift » jaargang, 1900, bl. 148-153; 

 in « Verslag over de inlichtingen, gegeven in 1899 van wege het phy- 

 topathologisch laboratorium te Amsterdam ». 



11 



