— 173 — 



De op de appelen aaiuvezioie vlekken vergrooten zich 

 den geheelen winter dooi', zoo lang de vruchten bewaard 

 blijven, al is het dan ook dat zij slechts langzaam in omvang 

 toenemen. 



Oorzaak van de appelschurft is de zwam, die onder den 

 naam Fasicladium dendriticum Fuckel bekend is. Het 

 ongeveer kleurlooze mycelium dezer zwam vestigt zich 

 het eerst in de opperhuidscellen, en verbreidt zich verder 

 ook in de aangrenzende parenchymcellen. Maar bepaalde- 

 lijk in de opperhuidscellen vertakken zich de dikke myceel- 

 draden zeer sterk, zij winden zich door elkaar heen en 

 krijgen een groot aantal tusschenschotten ; en zóó verandert 

 zich deze geheele zwaramassa in eene soort van pseudo- 

 parenchym, dat sterk in omvang toenemende, ten slotte den 

 bovenAvand van de opperhuidscellen opheft. Vaak vindt 

 men de zwarte « roestvlekken » der appelen omgeven door 

 een wit randje : dit witte randje nu wordt door de losge- 

 scheurde opperhuidscellen gevormd. 



Op de bovenbeschreven wijze komt de zwammassa 

 (het pseudoparenchymatische stroma) aan de oppervlakte te 

 liggen, niet meer overdekt (PI. V, fig. 3). De 3 of 4 cellagen, 

 dieonder dezwammassa gelegen zijn, sterven en worden bruin; 

 en onder deze door de werking der zwam gedoode cellagen 

 ontstaat kurk, dat aldus de zieke plek van de gezonde 

 weefsels afscheidt. 



Wat de zwammassa zelve aangaat, deze is licht- 

 bruin; de aan de oppervlakte gelegen cellen dezer 

 zwammassa groeien uit tot rechtop staande, korte, niet — 

 als bij Fusicladiiwi pirinictn — geknobbelde, maar volko- 

 men gladde, donkerbruine conidiëndragers, welke aan 

 hunnen top eene of hoogstens twee lichtbruine, 0,03 mill. 

 lange, omgekeerd knotsvormige conidiën afzonderen, die of 



