— 174 — 



eencellig óf hoogstens van een enkel tusschenschot voorzien 

 zijn (PI. V, fig. i). - 



Dikwijls echter vormen zich op de zwammassa van de 

 appehiekken geene bruine conidien; maai' de hoekige cellen 

 van het pseudoparenscliymatische stronia vallen tot eene 

 kpuimelige massa uitéén. Ieder van de cellen, waaruit de 

 bedoelde kruimelachtige massa bestaat, kan kiemen, en zich 

 alzoo gedragen als eene chlamydospore. 



Om conidiëndragers te vormen, moet de op de appelen 

 verwijlende zwam een tijd lang in eene niet al te droge lucht 

 vertoeven. Is de omgeving zeer vochtig, dan groeien de 

 conidiëndragei's zeer sterk in de lengte uit, zij vertakken 

 zich en buigen zich door elkaar heen; zoo vormen zij een 

 bruin, schimmelachtig overtreksel op de plekken. Toch 

 snoeren de conidiëndragers van dien vorm gewone condi- 

 diën af. 



Op de bruine bladvlekken vormen zich eveneens coni- 

 dien. Nadat de bladeren afgevallen zijn, en wel eerst in 

 den winter, ontstaan daar op de peritheciën, die door 

 Aderhold ontdekt zijn, en door hem met den naam Veniuria 

 inaequalis Aderh. zyn aangeduid (PI. V, fig. 5). 



Sorauer heeft er het eerst op gewezen, dat Fuslcladiuni 

 dendriticum de appeltwijgen op gelijksoortige wijze kan aan- 

 tasten als F. pirinum zulks de perentwijgen doet. Toch 

 schijnt dit niet zoo vaak te geschieden, zoodat de bedoelde 

 zwam voornamelijk schadelijk is als oorzaak van de roest- 

 plekken der appelen, en als oorzaak van de bladziekte. — 



Vooi* de bestrijding van de schurltziekte van den appel- 

 boom verwijz(3n wij naar 't geen in het vorige stukje over 

 de bestrijding van de verwante ziekte bij den pereboom 

 gezegd is. Dat Bouillie Dordelaise een uitstekend middel 

 is, bleek ons herhaaldelijk bij verschillende proefnemingen, 

 én te Wageningen én te Zwaag ên iii den Bangert in 't werk 



