— 181 — 



bladeren, waardoor echter natuurlijk ook de bloem in hare 

 normale ontwikkeling wordt tegengegaan, of althans iets 

 kleiner blijft dan gewoonlijk ; of de stervende vlekken ver- 

 grooten zich zóó snel, dat de bladeren binnen korten tijd 

 bijkans in hun geheel afsterven, waardoor natuurlijk de ont- 

 wikkeling der bloemen geheel wordt tegengegaan. Zeer dik- 

 wijls wordt ook de stengel op eene bepaalde plaats aangetast, 

 welke spoedig dood gaat : dan valt hij om. Soms ook ver- 

 breidt zich de sterfte zeer snel over den geheelen stengel, zelfs 

 ook over den bloemknop. In verreweg de meeste gevallen 

 leven de tulp, welker bovenaardsche deelen zijn aangetast, 

 geene bloem; en ook wanneer eene bloem tot ontwikkeling 

 mocht komen, is deze klein, vaak misvormd. 



De zwam, die de oorzaak der ziekte is, en die vooral bij 

 eenigszins vochtig weer op de aangetaste deelen hare voortplan- 

 tingsorganen (conidiëndragers en conidiën) tot ontwikkeling 

 brengt, zal hieronder nader worden besproken. 



Gladioliis en eenige /rzs-soorten worden, zooals reeds 

 boven werd vermeld, ook door dezelfde ziekte aangetast; zij 

 worden ziek op de plekken, waar in vorige jaren de tulpen 

 op de boven beschreven wijze mislukten. Vooral wordt Iris 

 hispanica het slachtoffer dor ziekte. De kleine bolletjes van 

 deze soort worden in het najaar in rijen uitgezaaid. In 't vol- 

 gende voorjaar blijven, even als dat bij tulpen op " kwade 

 plekken » geschiedt, verscheiden plekken, waar deze Irisbol- 

 letjes werden uitgezaaid, leeg; of de nauwlijks uit den grond 

 gekomen plantjes sterven af. Evenals bij de tulpen, hebben 

 ook bij de Irisbolletjes de wortels zich eerst geheel normaal 

 ontwikkeld; maar later wordt de bol met de daaruit ont- 

 stane jonge plant in korten tijd gedood. 



Ook hyacinthen worden op de « kwade plekken » ziek. 

 De zwam verbreidt echter hare myceeldraden gewoonlijk alleen 

 in de buitenste schubben, zoodat de geheele bol Avel nooit door 



