182 



haar gedood wordt. Er komt dan ook in 't voorjaar bijkans 

 altijd uit do hyacinthebol, wanneer zij door de bedoelde ziekte 

 is aangetast, wel eone plant lo voorschijn, ofschoon bladeren 

 en bloemstengel niet normaal uitgroeien. De bladeren ver- 

 toonen plaatselijk afstervende deelen, meestal slechts aan de 

 ééne zijde, zoodat zij zich krommen en dikwijls scheuren krij- 

 gen Ook de bloemstengel groeit niet normaal uit, blijft 

 klein, en is gewoonlijk meer of min gedraaid en gebogen. 

 De hoofdas van de bloeiwijze blijft kort, zoodat de bloemen 

 dicht opeen gedrongen zijn. De ziekte ontwikkelt zich bijzon- 

 der sterk bij onder glas geforceerde hyacinthen, wanneer men 

 daarvoor besmette bollen heeft genomen. 



B. — De oorzaak rfer ziekte. 



De oorzaak van de ziekte, — zoowel van het « wegblij- 

 ven " der tulpen op de « kwade plekken » als van het « omval- 

 len » van den stengel en het afsterven der bladeren, — is eene 

 zwam, nl. Bolrytis parasitica Ca cara. 



In het inwendige groene weefsel van het blad (mesophyll) 

 treft men C(!n dunwandig, van tusschenschotten voorzien myce- 

 lium aan, dat zich herhaaldelijk vertakt, en zich in hoofdzaken 

 tusschen de cellen (intercellulair) uitbreidt, zoodat de takken 

 dikwijls rondom de groene cellen heen weer met elkaar ver- 

 groeien. Er- gaan geene zuigorganen (« haustoriën ») van de 

 myceeldraden uit in de cellen op, v^'elke zij omgeven. De 

 inhoud der cellen, die het mycelium samenstellen, is zeer hel- 

 der; alleen in de eenigszins aangezwollen, blind eindigende 

 toppen der myceeldraden vindt men een korrelig protoplasma, 

 soms een kern. 



In de aangetaste bovenaardsche dceUni der tulpenplanten 

 Ir'of ik altijd alken dit ééne mycelium aan, hetwelk, onder 

 gunstige omstandigheden naar buiten tredende, conidiëndragers 

 met conidiën ging vormen van zoodanigen bouw dat men ze 

 moet brengeij tot het geslacht Botrylis. — 



