— 183 — 



Het miskroskopisch onderzoek van de zieke schubben der 

 in den bodem ziek geworden bollen toonde de aanwezigheid 

 van zeer verschillend uitziende mj^ccliën, die naar alle waar- 

 schijnlijkheid tot verschillende zwamsoorten behoorden. En 

 wanneer men de stukken van zieke schubben in eene vochtige 

 ruimte bracht, vertoonden zich dan ook al spoedig de conidiën- 

 dragers van verschillende zwammen nl. van Botrj/tis, Pent- 

 cillium en Mucor. — 



Doordat in de aangetaste bovenaardsche deelen slechts 

 ééne zwamsoort aanwezig was, werd het waarschijnlijk dat 

 men in deze zwam de oorzaak van de ziekte te zoeken had. 

 Over de vermoedelijke oorzaak van het sterven der bollen liet 

 zich voorloopig niets zeggen, omdat de schubben door de dra- 

 den van verschillende zwamsoorten doorgroeid waren. Eerst 

 werd dus de zwam, die de bladeren aantast, nader onder- 

 zocht. 



Wanneer men een ziek blad in eene vochtige ruimte 

 bewaart, verschijnen na korter of langer tijd, grootendeels 

 maar niet uitsluitend aan de benedenoppervlakte van het blad, 

 de conidiëndragers. Deze treden, naar het schijnt, alle door 

 de huidmondjes heen naar buiten, en wel niet in bundeltjes 

 bij elkaar, maar ieder afzonderlijk of hoogstens twee bijeen. 

 Zij worden 1/4-1/2 mill.lang, zijn grijs van kleur, eenigszins 

 in het olijf bruine trekkend; zij zijn recht, stijf, tamelijk dik- 

 wandig, dus van stevigen bouw; zij vertoonen 3 tot 4 tus- 

 schenschotten, en aan hun boveneinde drie tot vijf zeer korte 

 zijtakjes, die aan hunnen eenigszins gezwollen top de conidiën 

 in hoopjes dragen. Zeer kenmerkend is voor de conidiëndra- 

 gers van deze zwamsoort eene eenigszins tonvormige opzwel- 

 ling aan hunne basis. De benedenste cel nl. , die uit het huid- 

 mondje uitsteekt, is naar verhouding kort, en vooral in 't mid- 

 den eenigszins breeder dan de rest van den conidiëndrager. 



De conidiën zijn naar verhouding groot, 17-20 y. lang, 



