— 184 — 



10-13 f^.. breed ; zij zijn aan de basis een weinig toegespitst, 

 aan het boveneinde afgerond, dus volkomen eivormig. De 

 wand is tamelijk dik, glad. De inhoud is eenigszins korrelig; 

 maar toch maken de conidiöu in haar geheel beschouwd, den 

 indruk van helder, doorschijnend, kleurloos of lichtgrijs. 

 Aan de basis dragen zij een kort, dun steeltje, waarmee zij aan 

 den top van het conidiëndragertakje verbonden zijn. Daar 

 zijn zij a. h. w. schermvormig bijeengevoegd. 



Het was dadelijk duidelijk, dat de zwam tot het geslacht 

 Botrytis behoorde ; ook scheen zij mij in ieder opzicht met de 

 door Cavara (1) voor 't eerst beschreven soort Botrytis para- 

 sitica overeen te stemmen. Maar daar er groote oefening noo- 

 digis om eene Botrytis-soort te détermineeren, en zooveel te 

 meer nog omdat het door mij waargenomcm ziektebeeld van de 

 bovenaardsche deelen der tulp niet geheel overeenstemde met 

 de door Cavara daarvan gegeven, trouwens zeer korte, 

 beschrijving, — zoo wendde ik mij tot den besten kenner der 

 Nederlandsche zwamttora, Prof. D'G.A J. A. Oudemans te 

 Arnhem, die zoo goed was, de zwam der tulpenbladeren en sten- 

 gels voor mij te détermineeren, en wel als Botrytis para- 

 sitica. 



Nu werden door mij de conidiën van B. parasitica op het 

 blad van eene gezonde tulpenplant uitgezaaid ; en daarna werd 

 deze plant in eene vochtige ruimte gehouden. Na drie dagen 

 ontstonden eerst puntvormige, geelachtige vlekken op het 

 overigens groene blad ; weldra werden deze vlekjes ook zicht- 

 baar aan den anderen kant van het blad, dan die welk© geïn- 

 fecteerd was. Langzamer of sneller zag ik de vlekken grooter 

 worden, lioofdzakelijk in de lengterichting van het blad. Na 

 enkele dagen waren verschillende van deze vlekjes met elk- 



(1) Fridiano Cavara, " Apputiti di patulogia vegetalc », in de uit- 

 gaven van ■ Instituto botanico R. Univcrsita di Pavia «. (BI. 7-11 van 

 den separaat-afdruk). 



