I8r> 



gewoonlijk de oorspronkelijke samenstelling uit zwamdraien 

 in 't geheel niet meer herkent. Tusschen do hoekige schiju- 

 paronchymcellen, waaruit het inwendige van het sklerotium 

 bestaat, blijven hier en daar kleine, met lucht gevulde ruimten 

 over. De buitenste pseudoparenchymlaag is bruin, en wordt 

 gevormd door cellen, welker naar buiten gekeerde wand ver- 

 dikt is. 



Bij jongere sklerotiën, zelden ook bij oudere, laat zich 

 plaatselijk de oorspronkelijke opbouw van het sklerotium uit 

 dooreen geslingerde zwamdraden waarnemen; maar als een 

 vrij vaste regel zijn althans de oudere sklerotiën alleen uit 

 pseudoparenchym opgebouwd. 



Ik heb herhaaldelijk beproefd, de sklerotiën tot de vor- 

 ming van vruchtlichamen te brengen ; maar altijd te vergeefs. 

 Noch uit de in den bodem uitgeplante, noch uit de op de blade- 

 ren achtergebleven sklerotiën ontwikkelde zich een ascosporen 

 dragend vruchtlichaam. Wel gelukte het mij enkele malen, 

 en dan wel altijd steeds in den laten herfst, uit in eene voch- 

 tige omgeving vertoevende sklerotiën eene Botri/iis-irucüücsi- 

 tie te kweeken. — 



Aan de op de « kwade plekken " in den grond gestorven 

 tulpenbollen vindt men dikwijls óók sklerotiën, en wel óf uit- 

 wendig aan de buitenste schubben, óf tusschen de afgestorven 

 schubben, óf wel aan den rand van de bolschijf, wanneer ook 

 deze is gestorven ; ook — en wel het allermeest, in de cylin- 

 drische holte, die in 't inwendige van de bol door het sterven en 

 vergaan van den knop is ontstaan. Deze sklerotiën hebben 

 dezelfde struktuur als diegenen, welke gevormd worden op de 

 tulpenbladeren, die door Botrytis parasitica zijn afgestor- 

 ven; zij zijn evenwel soms heel wat gi'ooter, en kunnen zelfs 

 eene doorsnede van 3 mill. ben;iken. Zij vormen zich op 

 dezelfde wijze als de sklerotiën, welke oj) do l)laderen ontstaan. 



In de schul)bon der uil den bodem genomene, zieke en ten 



