RT NEE 
Maiden, Manual Grasses New South Wales 37. 
Manson Bailey, Descriptive List Queensland Grasses 1r, 
Samenstelling van het gras, 
Noch in de buitenlandsche, noch in de binnenlandsche litera- 
tuur heb ik analyses kunnen opsporen. Een partijtje van 
het gras, bij Madjenang in Banjoemas verzameld, werd op- 
derzocht in het Buitenzorgsche Handelslaboratorium. De 
verkregen cijfers zijn de volgende: 
| df | 
| | | | Ruw | Zetmeel- 
Vocht.) Vet. | Eiwit.) Asch. |_achtige 
| DK! stoffen. 
Luchtdroog gras. 15,2 | 0,6 8,9 12,8 f 26,3 36,2 
| 
Berekend op wa- | | 
tervrije stof. — 0,7 10,50” Wast 510 42,4 
Voor zoover men op één enkele analyse mag afgaan, kan 
men zeggen, dat het gras een bevredigend eiwitgehalte heeft. 
Voederwaarde. 
Op Java wordt het gras door de Inlanders terecht onder 
de goede voedergrassen gerekend. Het produceert vrij veel 
zacht blad, dat door het vee gaarne gegeten wordt. In 
Australië, waar men echter niet verwend schijnt te zijn, 
noemt men het een zeer goed voedergras, dat een overvloedige 
opbrengst geeft en zeer geschikt zou zijn voor hooibereiding. 
MArpen noemt het eeu uitstekend weide- en hooigras. 
Eischen, die het gras aan klimaat en budem stelt. 
Men vindt het gras zoowel in streken met krachtigen, als 
met zwakken oostmoeson, Dat het in de bergstreken in de 
laatste halve eeuw niet gevonden is, is nog geen bewijs, dat 
het daar nergens voorkomt. Bij voorkeur groeit het op voch- 
tig terrein, zoowel op klei als op zand. 
