EE je ed 
gooit er telkens wat aarde overheen bij het uitdiepen der 
greppels. 
Zooals hierboven reeds gezegd, leeft de Clitoria zeer lang ; 
men moet er echter voor zorgen, dat de wortels niet te 
dicht bij het cultuurgewas komen; het verdient daarom 
aanbeveling, een paar Meter van dit gewas een diepen greppel 
te graven, waardoor de Clitoria-wortels worden doorgehakt. 
Van ziekten of plagen heeft Clitoria niet te lijden, de jonge 
peulen schijnen echter in sommige streken door den Inlander 
gegeten te worden, 
à Als groenbemester in klappeftuinen zou Clitoria cajanifolia 
wel dienst kunnen doen, mits men er maar voor zorgt, dat 
de wortels niet in aanraking komen met die der klapper- 
wortels. doende 
Cassia pumila. Deze kruipende plant is wel een uitsteken- 
de groenbemester, doch heeft het bezwaar, zeer weinig zaad 
te geven; het zaad is zeer fijn, zoodat men het op schoonen 
grond moet uitzaaien en den aanplant wel eenige keeren 
moet wieden, daar anders niet veel van de plantjes terecht 
komt. 
Een Hevea-planter zegt van haar: „Ik heb hier nogmaals 
de plantjes van Cassia nagegaan en moet zeggen, dat ik het 
een ideaal plantje vind, niettegenstaande haar langzamen 
groei. Ik wil dan ook doorgaan met die plant als creeper 
aan te kweeken....... À 
Van meerdere planters kregen wij over dezen grond- 
bedekker goede berichten; ’t is jammer, dat de plant zoo 
weinig zaad voortbrengt. 
De plant heeft kleine blaadjes, lijkt veel op het „kruidje 
roer me niet”, doch heeft geen doorns. 
Cassia pumila spreidt zich kruipend over den grond uit, 
maakt veel loof en vertakt zich uitstekend, zoodat men haar 
gerust een plantverband van 134 X 2 voet kan geven. 
Aan de takjes bij de knoopen zitten talrijke wortels, die 
voorzien zijn van stikstofknolletjes; de. wortels hechten zich 
in den bovengroed vast. De Cassia pumila leeft ongeveer 
een jaar. Wordt zij onder gepatjoeld, dan krijgt men $langs 
