hk 
dan 
p 
nt 
het vee gegeten wordt. Volgens Manson Balley wordt het 
gras in Queensland, wanneer de poeler, waarin het groeit, 
uitdrogen, met graagte door het vee gegeten. 
Luidt het oordeel tot dusverre nog gunstig, Mars, Nauta 
en Pitlo zijn over het gras in het geheel niet te spreken. 
Mars noemt het zeer beslist een slecht voedergras. Mengsels, 
waarin het voorkomt, verdienen onvoorwaardelijk te worden 
afgekeurd. Paarden zouden door het eten ervan gemakkelijk 
diarrhee krijgen. Runderen zouden het vaak niet willen eten. 
Doch, als de poelen, waarin het groeit, zijn uitgedroogd en het 
gras verdord is, zou het door runderen dikwijls gaarne gegeten 
worden. NaAura rangschikt het onder de slechte voedergrassen, 
zonder opgave van redenen echter. Dekker (l. c. 31) maakt 
reeds de opmerking, dat alleen rottende oedoelan schadelijk 
is. Bij een in 1914 door Prrro ingezonden exemplaar vind ik 
aangeteekend, dat het gras voor paarden slecht is, daar het 
bij deze dieren kolieken veroorzaakt. 
Men ziet, dat het gras zeer verschillend wordt beoordeeld. 
De waarheid zal wel in het midden liggen, Van nature is de 
plant een voedzaam gras, dat echter het nadeel heeft in stil- 
staand water te groeien, waardoor de onderste deelen licht 
tot verrotting overgaan en dan schadelijk kunnen zijn voor 
het vee. Warneer het gedroogd is, heeft het zijn schadelijke 
eigenschappen verloren. 
Opbrengst. 
Het gras wordt nooit gekweekt, vandaar dat opbrengstcijfers 
ontbreken. Het brengt een menigte groote bladeren voort, 
de opbreogst is dan ook zeer aan zielijk. 
Bischen, die het gras aan klimaat en bodem stelt. 
Het gras gedijt alleen op zeer drassigen, liefst diep onder 
water staanden, modderigen grond. Ik zag het in zoetwater- 
poelen van anderhalven meter diep zeer welig groeien, Voor 
het klimaat schijnt het, zooals de meeste waterplanten, niet 
zeer gevoelig te zijn, men vindt het zoowel in streken met 
zeer krachtigen als met tamelijk zwakken oostmoeson. Koude 
kan het blijkbaar niet verdragen. 
