z C 
$ SE 
ae 
vinden zal; in poelen op de Bandoengsche hoogvlakte zal 
het te eenigertijd wel aangetroffen worden. 
Behalve op Java is het op Ceylon, in Engelsch Indië, op 
Malakka en in Brazilië ingezameld. 
Heonmische literatuur. 
Ik heb geen ecouomische literatuur over deze plant kunnen 
vinden. Wat Koorpers (Exkursionsflora 1, 132) over de 
voederwaarde van dit gras mededeelt, berust op verwarring 
met Panicum amplexicaule Rudge (zie pag). 
Samenstelling van het gras. 
Voorzoover mij bekend, is er tot op heden geen analyse 
van het gras verricht. Een partijtje, in den Buitenzorgschen 
Plantentuin ingezameld, is aan het Handelslaboratorium ter 
analyse afgestaan. Zovodra de uitkomsten bekend zijn, zul- 
len ze in dit tijdschrift worden gepubliceerd. 
Voederwaarde. 
Voor zoover men op het uiterlijk mag afgaan, maakt deze 
plant den indruk van een voedzaam, grof gras. Het heeft 
echter even als andere moerasgrassen het nadeel, dat zijn 
lagere deelen vaak tot verrotting overgaan en dan schadelijk 
kunnen zijn voor het vee. Men zal er dus in elk geval 
voorzichtig mee moeten wezen. Gedroogd heeft het zijn 
schadelijke eigensclhiappen verloren. 
Eischen, die het gras aan bodem en klimaat stelt. 
Zooals vele andere moeras- en waterplanten groeit het 
gras zoowel in streken met krachtigen, als met zwakken 
oostmoeson. Het gedijt alleen op zeer drassigen of onder 
water staanden grond, bij voorkeur op zeer zonnig terrein. 
Opbrengst. 
De opbrengst is aanzienlijk door de vele groote bladeren. 
Bepaalde cijfers bestaan niet, daar het gras nooit wordt 
gekweekt. 
Cultuur. 
Het zou de moeite waard zijn, een proef te nemen met het 
kweeken van dit gras op vruchtbare terreinen, mits deze 
4 
« 
ha ein oe tn dn ed Re art ie a 
